Jak rozpoznaliśmy Ziobrów

 Niech będzie pochwalony! Działo się, oj działo.

Zupełnie przyjaźnie i w doskonałych humorach świętowaliśmy z sąsiadem historyczny sukces Pana Ministra Macierewicza, który z w sposób porażający i ostateczny udowodnił, że Pan Prezydent Profesor Kaczyński zginął w wyniku Zamachu Katyńskiego zorganizowanego przez nieznanych sprawców herrtuska i komoruskiego. Wszystko szło pięknym ładem, nawet żonie, która coś tam marudziła, że chlanie i chlanie, wystarczyło odrobinę pogrozić pięścio i już była cicho i w spokoju mogliśmy słuchać Radia Maryja.

Gościem audycji był Pan Minister Ziobro, wielce wsławiony walko z wszelko niesprawiedliwościo, szechterem (który ma złego brata, więc pójdzie do piekła) i owsikiem (który się jąka, więc pójdzie do piekła), cieszący się zasłużonym poparciem św. Profesora Ojca Dyrektora. Słuchaliśmy i byliśmy pod wrażeniem szlachetności i dostojeństwa tego wielkiego Polaka.

Z drugiej strony nie dalej jak w zeszłym tygodniu czytaliśmy w Gazecie Polskiej Codziennie o beznadziejnym ziobrze-zerze, który nikczemnie zdradził Pana Premiera Kaczyńskiego, współuczestniczył w organizowaniu Zamachu Katyńskiego, rozrzucał gendera na polach i był sowieckim agentem.

Przez chwilę zastanawialiśmy się, co z tym fantem zrobić, bo jako niezależnie myślący, rozumni ludzie, a nie jakieś durnowate lemingi, wierzymy w to, co mówi Radio Maryja i Gazeta Polska Codziennie. Doszliśmy więc zaawansowano dedukcjo do wniosku, że mowa jest o dwóch różnych osobach, o przypadkowo podobnych nazwiskach.

Zaraz zaraz, powiedziałem, a sąsiad aż się zaczerwnienił z zazdrości, że to nie on popisał się tako mądrościo. Przypadkowych? Akurat! Dwie osoby o tym samym imieniu i nazwisku, nawet podobne do siebie, bo wyleniała, szczurza facjata ze zdjęcia w Gazecie Polskiej Codziennie była niemal karykaturo statecznego, odważnego oblicza ze zdjęcia na stronie Radia Maryja, to grubymi nićmi szyty podstęp Merkel i Putina. Głupie lemingi pomylo dwóch Ziobrów ze sobo, zechco głosować na dobrego, a zagłosujo na złego. Ale nie my, myśmy to przejrzeli i rozpoznali!