pisie!

Poszła młoda Maryś na raki,

Wygryzły jej pisię szczupaki.

 

Siadła nad potokiem i płacze:

Wróć mi moją pisię, szczupacze!

 

Z czymże teraz do karczmy chodzić?

Czym ja będę parobków zwodzić?

Czym ja będę Stacha jednała?

Jak zapłacze mać zestarzała!

 

Moja pisia matkę żywiła,

Moja pisia mnie ustroiła.

 

Co na świecie z dziewki bez pisi;

Pójdąż marnie lata Marysi.