Dzisiaj w swoim blogu Pani Joanna Mieszko-Wiórkiewicz sugeruje, ze Traktat Lizboński znowu wprowadza karę śmierci. Na początku ona pisze:
- Profesor wyjaśnił, że ów nieznany paragraf oznacza, że wraz z ratyfikacją Traktatu Lizbońskiego przywrócona zostanie w Europie kara śmierci. Kara ta nie jest zapisana w żadnym osobnym traktacie lecz jako przypis, ponieważ wraz z traktatem reformującym Unię Europejską, akceptujemy również Kartę Praw Podstawowych która mówi, że nie ma kary śmierci - lecz później jest przypis który mówi o wyjątkach…
To już pierwszy błąd. Ten przypis odnosi się do europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Pisze tam:
- Postanowienia artykułu 2 ustęp 2 Karty odpowiadają postanowieniom cytowanych wcześniej artykułów europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz Protokołu dodatkowego. Mają to samo znaczenie i zakres, zgodnie z artykułem 52 ustęp 3 Karty. W związku z tym, „negatywne” definicje, które pojawiają się w europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, powinny być również traktowane jako część Karty.Sa to następujące 'negatywne' definicje:
„Pozbawienie życia nie będzie uznane za sprzeczne z tym artykułem, jeżeli nastąpi w wyniku bezwzględnie koniecznego użycia siły:
a) w obronie jakiejkolwiek osoby przed bezprawną przemocą;
b) w celu wykonania zgodnego z prawem zatrzymania lub uniemożliwienia ucieczki osobie, która została pozbawiona wolności zgodnie z prawem;
c) w działaniach podjętych zgodnie z prawem w celu stłumienia zamieszek lub powstania”
Sa to wiec definicje z Konwencji o ochronie praw człowieka, która właściwie nie ma niczego wspólnego z Traktatem Lizbońskim. Ona jest ważna od roku 1953 i będzie rowniez ważna, jeśli traktat nie zostanie ratyfikowany. Traktat nie modyfikuje tej konwencji, tylko akceptuje jej stan dzisiejszy.
Do tego trzeba podkreslic, ze tutaj nie mamy do czynienia z kara śmiercią w znaczeniu prawnym:
- najostrzejszy skutek prawny polegająca na pozbawieniu życia sprawcy przestępstwa przez państwo
Punkty a), b) i c) są uzasadnieniami zabijania, które przysługują każdemu człowiekowi.
Dalej cytuje autorka:
- Ponadto “Kraj/stan może stworzyć klauzulę dla kary śmierci w odniesieniu do czynów popełnionych w czasie wojny lub nadciągającego zagrożenia wojną; taka kara będzie zaaplikowana tylko w instancjach (ułożonych) w ramach prawa i w zgodności z jego klauzulami.”
Owszem, tak pisało w dodatkowym protokołu 6 do konwencji o ochronie praw człowieka z roku 1983 (!), która jest ratyfikowana rowniez przez Polskę. Ale to zostało zmienione przez dodatkowy protokół 13 z roku 2002, który został ratyfikowany przez Niemcy w roku 2005. Sygnatariusze tego protokołu decydowali się na ostatni krok do całkowitej likwidacji kary śmierci:
- zauważywszy, że Protokół Nr 6, dotyczący zniesienia kary śmierci, podpisany w Strasburgu dnia 28 kwietnia 1983 r. nie wyłącza kary śmierci za czyny popełnione podczas wojny lub w okresie bezpośredniego zagrożenia wojną; zdecydowane podjąć ostateczny krok w celu zniesienia kary śmierci we wszystkich okolicznościach,
I z artykułem 2 podpisali:
- Żadne z postanowień niniejszego protokołu nie może być uchylone na podstawie artykułu 15 Konwencji.
Tego protokołu Polska jeszcze nie ratyfikowała.
I swoja droga - w przypisie, do którego Pan profesor się odnosi pisze:
- Mimo, że wyjaśnienia te nie posiadają wartości prawnej, są one cennym narzędziem wykładni przeznaczonym do wyjaśnienia postanowień Karty.


Komentarze
Pokaż komentarze (4)