Na chwilę

rózę bez kolćów

jakiś Anioł

podał jej z nieba

przymykała powieki

kiedy rozchylone płatki

pod naporem upału

wbijały ufnie łodyżkę

tam, gdzie jest jej miejsce

czekał piękny wazon

chłód wody

wrócił jej życie

na krótką chwilę...

by za jakiś czas

zesłać kolejną

wprost do stóp

tak w nieskończoność