Autobiografia

była embrionem

kilkucentymetrową galaretką

jak ktoś powiedział

nieopatrznie

 

była rośliną,

którą Bóg kiedyś

uwięził w donicy chorego ciała

tak jakoś

 

jest sobą

czułą na wskroś

ludzkich słów i gestów

nieszczerych do bólu

 

bywa poetką

gdy ciało już nie ogarnia

sygnałów z zewnątrz

wylewa gorącą lawę słów

 

chce być kochaną

mocniej i bardziej

bijąc o ściany chorej rzeczywistości

wtedy życie tak by nie bolało

 

kochać i być kochaną....

kochać i być kochaną...

kochać......

.......byc kochaną.....