Śmierć

oczy zapadały się

w nieznaną dotychczas przestrzeń

w ciemną noc cała zamieniała się

w prośbę

oby nie bolało

to skurczone maleńkie myślenie,nic więcej

oddech ciężki, śmierć czeka

czy ona ma nadzieję?

w jej mętnym oku jest ślad zachwytu

już go nie będzie

w zmęczonej brużdzie na twarzy jest młodość

na ustach jego pocałunki

ta powłoka

już odmawia posłuszeństwa

gaśnie nikły płomień

który ostatnim wysiłkiem

podnosi się i drży

ale świeca już się skończyła

już nie ma wosku , jest metal

anioł zdmuchnął ten płomień

rzeczy ostateczne

dzieją się tak mimochodem

była taka zmęczona......