Zwątpienie

 w oczach utkwiła jej

wieczna troska

drugi brzeg jeszcze nie teraz-

-szeptała

choć wyłaniał swe oblicze 

niby odległy

a gdzieś nieopodal był

w swej wielkiej tajemnicy

zamyślona trzymała smakowite życie

tak mocno jak tylko się dało

śliska rzeczywistość

łzy na policzkach 

to norma

jaką przyjęła z pokorą

wbrew sobie..