Przemijanie

słabsza od żdżbła trawy

ugina się pod naporem

marcowej ulewy

na głowie trzyma

ślimaka dom

zbyt ciężki

by go udżwignąć

suche oczy

bez łez

przeciera zmęczona

odpływa wbrew sobie

wie- kiedyś trzeba odejść

pozegnać się

pogodzić z nieuniknionym

ono zbliża się

małymi krokami..