Cedr

donikąd prowadzi Adelę jutro

ono jak zwykle przyjdzie o poranku

niechciane zagości cicho,

bezszelestnie

powie bez słów-

-sezamie otwórz się

dla nowych dróg

dla ulotnych słów

dla marzeń,

które będzie chwytać do zmierzchu

zrosi je zapachem cedru

może ktoś zechce zapamiętać;

słowa, zapach, Adelę

nawet wtedy gdy płacze

a cedr otula ją

gdy pisze, właśnie wtedy

może poczuć się jak pewna-

Ania z Zielonego Wzgórza...