Miłość wiecznie w podróży

czeka zawsze za zakrętem codziennosci

bywa , że pojawia sie tuż przy końcu

męczącej włóczęgi

bez względu na wiek nie zna granic

ciągle podaża zasiewajac ziarno

kochankom spragnionym

daje skrzydeł do lotu

jak porcelana proszac o pieszczotę

delikatnych dłoni

umyka niechybnie zaniedbana..