Podróż- przeznaczenie

czuje się stary w środku

może pusty, lecz jednak

niemożliwy do przeniknięcia

ten wir wciąga go bez pamięci,

bo przyniesie letnią świeżość

myśli, uczuć

cóż tam postaci,ech tam konduktor

poszedł sobie, pociąg ruszył

wbijając go w fotel

ona na stacji docelowej

czy powiodła go do celu?

któż wie?

a czy on zna odpowiedż?

rozchylając płatki

wciąż tego samego miękkiego kwiatu

i kąsając je jak wyliczankę

z pytaniem o przeznaczenie;

kocha- nie kocha....