OJCIEC

osowiali ludzie

od nadmiaru lat

na garbatych plecach

popadają w zmęczenie

 

tato też

kolejną jesień rozpoczyna

taką sędziwą

dziwaczną do granic

 

a mama

nie chce rozchylić nieba

by zerknąć na Ziemię

jak sobie radzi

mąż opuszczony

 

a on cóż...

stąpa w nieskończoność

pokręconą i nieznajomą

jak samo życie

nim po raz ostatni

spadnie kurtyna dnia

i teatr jego życia

wyda ostatni spektakl....... 25.10.2010