WIĘŹNIOWIE

zapalasz się i gaśniesz

dzwigając poranki i wieczory

odpychając szarą rzeczywistość

kształtujesz codziennosć tak

by chcieć obudzić się

kolejnego ranka

i znieść szarość całego dnia

bez słowa skargi

 

a ja powiem , cóż

kiedy przekracza się granicę

wszystko się wyjaśnia

 

uciekają dni

samotne noce

a my tak związani ze śmiercią

przykuci do niej jak więzniowie

marnujemy życie

na samotne poranki i wieczory

połączeni od czasu do czasu

zdawkowym smsem