BALKON

jest mrok, póżny wieczór

pora na oczywiste bilanse

 

stary rok zwija się ku końcowi

kalendarz  taki lekki

 

za to głowa ciężka od doświadczeń

a w niej już kolejne plany

 

za oknem nagle taka mglista nicość

w świetle księżyca sypie mokrym śniegiem

 

dusza niczym sopel lodu

czeka co przyniesie północ

 

może jakieś oczywiste zmiany

za pustym balkonem bez życia i kwiatów

 

bo kwiaty zimą nie zakwitną

złudzenia też nie wyleją się naręczem kwiatów

 

zimno i ciemno,mgliście i tak ponuro

pusta przestrzeń bez krat i niewoli

 

fajerwerki ogłoszą oczywistą wolność

nastąpi nowy ciężar kalendarza 

 

pełnego nadziei...