SCHODY

spotkali się może przypadkiem

na ruchomych schodach

pędzącego życia

tylko w jedną stronę

 

i gnają tak przez życia zakręty

zatrzymując  utrudzony wzrok

w ciemnościach nocy

na rozbłysku ulicznych latarń

 

i te rozgorączkowane usta

w pocałunkach ciągle jakby pierwszych

niekońcących się nocnych rozmowach

gdy szkoda czasu na sen

 

a on tak szybko upływa

jak te schody w centrum handlowym

i nadchodzi rozstanie

pozostaje czekanie na dżwięk dzwonka,smsa

 

a ruchome schody

wiodą wprost do bezchmurnego nieba

do przyszłości tak realnej

do gorącej szklanki herbaty.....

 

....podanej z jego rozgrzanych dłoni