jak zostać aktorką

JAK ZOSTAĆ POPULARNĄ I ZNANĄ AKTORKĄ.





    Kiedy zapytać małe dziewczynki kim  chciałyby zostać w przyszłości, nigdy nie usłyszymy: szwaczką, gospodynią domową, a co dopiero matką. Prawie za to zawsze padnie: modelką, aktorką. W osiągnięciu takiego marzenia pomagają rodzice. By to  udowodnić  posłużmy się przykładem (patrz film o życiu Elizabeth Taylor,r reż. Kevin Connor). Grając w filmie z Lessie, ambicje młodej aktorki sięgają wyżej. Pragnie grać w teatrze, jakby była dojrzała, poszukującą artystką. Takie małe dziecko, a już jakie mądre! Wspaniały początek biografii. Czy sama tak myślała, czy już wtedy nią już ktoś kierował. Chyba nie potrzeba tego dłużej rozważać.
    Drogi prowadzące do aktorstwa są wyboiste. Trzeba mieć podobno talent, a jeżeli go brak i tak „opiekunowie” stwierdzą że jest nieprzeciętny. Uroda, pracowitość powinna iść w parze z koneksjami, cwaniactwem, układami. Później usłyszymy że był to przypadek, odkrycie!.
    Mając na uwadze wszystkie powyższe stwierdzenia, oto kilka rad, podpartych „wzorcami” biograficznymi gwiazd dla chcących osiągnąć sukces:
    Po pierwsze, trzeba zacząć bardzo wcześnie. Potrzebna jest tylko wyrobiona próżność  dziewczynki, zamożność i ambicja rodziców (tak jak to miało miejsce u małej Eli Krawczyk). Ta droga jest współcześnie jedną z bardziej popularnych i to nie tylko wśród małych dziewczynek. Konkurencja jest ogromna. Jest wiele produkcji do których potrzebne są dzieci. Jeżeli rodzice mają czas na castingi i cierpliwość, a dziecko zdrowie, proszę bardzo.
    Można inaczej, także przy pomocy opiekunów. Jeżeli dziecko jest jeszcze niepełnoletnie, odpowiednie pokierowanie pociechy do odpowiednich ludzi. Jednak nie jest bezpiecznie temu sposobami poświęcać wiele czasu (patrz: problemy R. Polańskiego).
 Dla trochę starszych panien jest trochę inny sposób. Potrzebny jest „wygląd”. Trzeba załatwić sobie zdjęcia w kolorowym piśmie. Później opowiadać, że zrobiło się sobie prezent i czekać na oferty Choć konkurencja ogromna, szansa istnieje. Wszak gwiazdy pierwszej wielkości tak zaczynały. Popatrzmy tylko na kariery M. Monroe, Madonny, K. Basinger, czy wreszcie P. Anderson. Maja takie wzory można być optymistką. Gdy się już zasinieje trzeba tylko jeszcze ten sukces  „przyprawić” skandalikami. Niestety czasami popularność spada, a wraz z czasem uroda przemija. Co zrobić? Oczywiście sesje koniecznie rozebrana, tłumacząc się tym razem, odwagą, próba ośmielenia innych w podobnym wieku kobiet itp. Tutaj nie warto podawać przykładów, bo wstyd. Tak wiec dziewczyno! Jeżeli masz piękne ciało i tzw. ambicje – próbuj. Jeżeli nie grzeszysz uroda, trudno, grafika komputerowa pomorze. Tylko uważa, stoiska są pełne podobnych „towarów” takich jak ty.
    Dobrym sposobem zostania „gwiazda” filmową jest „system na modelkę”.. Są i na to PIĘKNE przykłady. Prosto z wybiegu trafiła do filmu A. McDowell, C. Deneve, M. Jovovic. Nawet C. Crauford , niestety, udało się wystąpić obok W. Boldwina ( tego z klanu Boldwinów, a o tym później). B. Bardot dodatkowo spotkała Vadima. A i w Polsce są podobne nieszczęśliwe przypadki. Zabłysła M. Mielcarz i  koszmarna, „niezapomniana Ewa” z serialu „Zlotopolscy’, czyli R. Gabryjelska (w tym przypadku chyba nawet nie starała się grac).W tym sposobie jest jeden szkopuł. Trzeba mieć ładną buzie, długie nogi lub pieniądze na operację plastyczna.
    Jeżeli jest się amatorką, ale ma się poczucie własnej wartości, można chodzić na różne castingi – od tańca po reality show. To nie ważne że się nic nie umie, ważne żeby pokazać się. Później można nawet zagrać w jakimś porządnym filmie ( patrz: filmy J. Gruzy z udziałem bohaterów Big Brothera). A jeszcze większym sukcesem będzie prowadzenie jakiejś teleloterii, a co dopiero prognozy pogody. To jest dopiero przystanek do dalszej kariery!
    Jeszcze innym sposobem jest ukończenie szkoły aktorskiej. Ma tylko poważną wadę: nie zawsze liczy się wygląd i do tego ogromna konkurencja.
 Najskuteczniejszym sposobem wkręcenia się do branży aktorskiej jest spotkanie na swojej drodze życiowej kogoś z branży. Może to być słynny reżyser, scenograf, fotograf, , operator, a nawet ktoś kto mówi, że ich zna. W tym przypadku należy bywać tam gdzie należy bywać.
Aby mieć stuprocentową pewność  stania się gwiazdą, niestety, trzeba urodzić się w rodzinie filmowej (Fondowie, Barrymore’owie itp.), a najlepiej jeszcze bardo bogatej (T. Spelling).
Z tych rozważań wysuwa się oczywisty wniosek. Najlepiej połączyć wszystkie te sposoby razem. A wiec:
-Urodzić się w bogatej, aktorskiej rodzinie. Mieć matkę z kompleksami, która chce dla swojego dziecka jak najlepiej.
-Chodzić na castingi gdy tylko będzie o takich informacja.
-Dorastając, nie tracić urody.
-Jak najszybciej wystąpić w jakimś programie TV i zrobić sobie zdjęcia, najlepiej nago.
-Można zostać modelką i poznać jakiegoś zacnego faceta.
-W międzyczasie zdać do szkoły aktorskiej i jak najszybciej zostać z niej usuniętym za jakiś skandal (najlepiej romans z dziekanem).
-Wciąż nie zapominać o udziale we wszystkich castingach jakie są.
-Pozwolić sobie na robieniu zdjęć w sytuacjach prywatnych (np. w łóżku z ulubionym psem).
-W udzielonych wywiadach mówić o biedzie z której się wyrosło, ciężkiej drodze do sukcesu i pikantnych epizodach z własnego życia.
-Po upływie pewnego czasu nie zapominać o lekarzu – plastyku i ewentualnie ponownie zrobić zdjęcia nago.
-Na koniec, wcześniej czy później napisać autobiografię uwypuklającą trudy i zakręty przez które trzeba było przejść by wejść na szczyt.
    Powodzenia!