Po wyborach: Polska znów przejezdna!

Tylko czy trzeba było koniecznie na nich aż zagłosować? Zgodnie z dosć powszechnymi przewidywaniami wraz z dokonaniem się aktu wyborczego z ulic oraz dróg polskich wsi, miasteczek i powiedzmy, że metropolii znikły ekipy o przeważnie męskim składzie odznaczające się transparentnymi przepaskami czy kamizelkami utrzymanymi w kolorach pomarańczy, rzadziej soczystej, wczesnotrawiastej zieleni. 

Gdzieś przepadły wozy ze smołą, robotnicy jutra umknęli unosząc ze sobą walce drogowe, przerózne słupki i kubełki z bliżej niesprecyzowanymi substancjami o intensywnych zapachach, przenosne sygnalizacje świetlne, ogrodzenia, barierki i liny.

Zostały po nich odcinki porządnie wylane miękkim i wygodnym w próbie pod kołami asfaltem - ich trwałość okaże się wiosną - gdzieniegdzie kupki zwęglonego smolistego żwiru, płaty smoły zaimpregnowane "na pamiątkę na zawsze" w podeszwach butów. Na wszelki wypadek nie wyrzucajmy ich gdy się zniszczą, choćby nawet całkiem się rozpadły, choćby i gwarancja wygasła! Może to będzie jedyny widomy znak, że coś się jednak działo za minionej kadencji, znak dla przyszłych pokoleń, który sam jeden będzie znaczył więcej, niz czcza w swojej istocie gadanina.

Wiosną okaże się, ile z odcinków przetrwa, ale będą kolejne wiosny - lekko licząc trzy po sobie nastepujące zanim dobrniemy do kolejnych wyborów. Trudno powiedzieć, co z świeżo minionej inwestycji zostanie po trzech, odpowiednio, zimach.

A co smoła na bucie, to smoła na bucie. Będziemy jeszcze wspominać czas, kiedy prawie niemożliwością było uchronić obuwie sezonowe wobec inwazji "budów"; gdzie się człowiek nie obrócił, wdepnął to w asfalt, to w smołę, to choć w zwał dobrze przyczepnego piachu, albo w taką jakąś maź w barwie cegła cynober do tras rowerowych.

Dotąd nigdy jeszcze nie było na naszych drogach tak ekskluzywnych nawierzchni, choć zapewne istnieli pasjonaci, którzy znali je z zagranicznych katalogów a nawet wycieczek szlakiem firm budowlanych wynajmowanych przez społeczeństwa nawykłe do luksusu. Teraz my wszyscy też mieliśmy możność otarcia się oń. A w dodatku oszczędziliśmy sporo nie upierajac się przy fanaberiach w postaci wykonania całości nawet jednej ulicy na nowo. Dzięki temu wystarczyło materiałów aby każdy choć to zobaczył, poczuł się przez moment jak w wielkim świecie.

I wystarczy! W głowach się nam ma poprzewracać?! Małe łatki ekskluziwu pozostaną z nami co najmniej do pierwszych roztopów, a ważne, że znów wystarczy doby na przejechanie Polski wszerz czy wzdłuż.