Dom

 

1. Dobrze jest wracać do domu. Dobrze jest mysleć, że dom jest jak skarbiec, w którym gromadzimy różności lub jak mrowisko, na które znosimy patyki i igły.

Koneczny pisał, że wynalezienie ognia było przełomem w historii człowieka. Od tej bowiem pory ludzie gromadzili się wokół ogniska, powstawały pierwsze więzi i pierwsze hierarchie. Bez tego człowiek jakby nie był człowiekiem, a w każdym razie nie był tym, do kogo się przywiązaliśmy. Od tej pory leży więc w naszej naturze gromadzenie się wokół centrum i ze względu na to centrum kształtowanie calego układu odniesień.

Człowiek poza domem jest jakby na polowaniu. Szuka zwierzyny.

2. Nieprzypadkowo świątynię nazywamy domem, a w samym domu dopatrujemy elementów sakralnych. Sacrum jest tym, co różne od świata. Dom jest święty, bo w pewnym sensie oddzielamy go od świata. Granica domu jest jednocześnie granicą intymności, którą przekroczyć mogą wyłącznie ci, których zaprosimy.