2 obserwujących
9 notek
3533 odsłony
249 odsłon

1. FC Kattowitz - tradycja pogranicza

Wykop Skomentuj4

Wielokulturowość czy kultura dominująca? Mniejszość niemiecka? A może większość? Polska czy Niemcy? Nacjonalizm czy otwartość na inne narody? Klub zasłużony? Czy zapomniany? Słusznie?

Kilka pytań na początek mających pokazać złożoność problemu. Nie będzie to łatwy tekst, a tym bardziej czarno-biały. Nic co działo się na Śląsku w pierwszej połowie XX wieku nie było czarno-białe.Takie jest moje zdanie. I piszę to tytułem wstępu, trochę polemicznie, ale chciałem to mocno zaznaczyć. Nie piszę o tym klubie, żeby wzniecać pożar. Piszę dlatego, że dla początku piłkarstwa w Polsce był to klub bardzo ważny. Tego nie da się zaprzeczyć, ani im tego odebrać.

Klub powstał pod nazwą FC Preussen 05 Kattowitz 5 lutego 1905 roku i został założony przez Emila i Rudolfa Fonfare. Pod tą nazwą występował do momentu włączenia Katowic do II RP. W 1906 roku Preussen był jednym z założycieli Kattowitzer Ballspiel-Verband.W rozgrywkach zorganizowanych przez KBV w 1906 roku zespół braci Fonfara okazał się najlepszą drużyną. W tym samym roku KBV wraz ze swoimi członkami wstąpiło do Südostdeutscher Fußball-Verband oraz Deutscher Fußball-Bund. Od sezonu 1906/1907 do 1921/1922 zespół występował w Mistrzostwach piłki nożnej Górnego Śląska (Oberschlesische Fußballmeisterschaft) rozgrywanych pod egidą DFB. Pięciokrotnie zdobywali tytuł Oberschlesischer Meister (sezony 1906/1907, 1907/1908, 1908/1909, 1912/1913 oraz 1921/1922). Dodatkowo w sezonach 1907/1908, 1908/1909 oraz 1912/1913 byli wicemistrzami południowo-wschodnich Niemiec (Südostdeutscher Vizemeister).

Po Powstaniach Śląskich oraz Plebiscycie na Górnym Śląsku Katowice przypadły w udziale II RP. Oczywistym się stało, że zespoły po polskiej stronie granicy nie mogły już dłużej uczestniczyć w niemieckich rozgrywkach piłkarskich. Problemem było jednak brak chęci włączenia tych drużyn do polskich struktur piłkarskich. Na odmowę przyjęcia do GZOPN Prussen w 1922 roku wraz z innymi niemieckimi drużynami na polskim Górnym Śląsku założył Wojewodschaft Fußballverband. WFV odpowiadał za zorganizowanie oficjalnych rozgrywek piłkarskich, które zainaugurowano w sezonie piłkarskim 1922/1923. Nie udało ich się jednak dokończyć ze względu na liczne napady na kibiców oraz piłkarzy uczestniczących drużyn. WFV negocjował również przejście swoich członków do GZOPN oraz PZPN. Porozumienie osiągnięto w styczniu 1924 roku. W Katowickim klubie zmiany następują już wcześniej. W wyniku pertraktacji oraz zmian jakie nastąpiły na Śląsku doszło do fuzji z VfR Mysłowice. Dodatkowo w 1922 roku władze administracyjne narzuciły zmianę nazwy na I Klub Piłkarski, dopiero po wygranej batalii sądowej zaczęto używać 1. FC Katowice (Erster Fußball-Club Kattowitz). Zmieniono również herb klubu.

W 1923 roku 1. FC Katowice wystartowało w Mistrzostwach Klasy B Górnośląskiego OZPN i uzyskało promocję do Klasy A. W kolejnym sezonie jako beniaminek najwyższej klasy rozgrywkowej 1. FC zajęło 4 miejsce na koniec rozgrywek. W roku 1926 zajęli już 2 miejsce w Klasie A. W 1927 roku z inicjatywy lwowskich klubów, ale bez porozumienia z PZPN, powołano do życia Ligę. Jednym z członków założycieli nowych rozgrywek był oczywiście 1. FC Katowice. W sezonie 1927, historycznym, 1. FC osiągnęło swój najlepszy wynik na polskiej ziemi. Zdobyło tytuł wicemistrza Polski (do tego sezonu wrócimy w dalszej części tekstu).

Katowicki klub utrzymał się w najwyższej klasie rozgrywkowej jeszcze przez dwa sezony. W 1928 roku zajął 5 miejsce, natomiast w 1929 roku zajął 12 miejsce w Lidze i spadł do Klasy A (zmiennie nazywana Ligą Śląską) w której występował  do czerwca 1939 roku, kiedy to został zawieszony przez władzę ze względu na skrajnie antypolski charakter w swojej działalności.

Klub został reaktywowany przez niemieckie władze okupacyjne pod nazwą 1. FC Kattowitz i został włączony do niemieckich rozgrywek piłkarskich. W sezonie 1940/1941 zajął 6 miejsce w rozgrywkach Gauligi Schlesien. W sezonie 1941/1942 zajął 7 miejsce w rozgrywkach Gauligi Oberschlesien. Kolejny sezon to 8 miejsce, natomiast sezon 1943/1944 1. FC zakończył na 7 miejscu. W niedokończonym sezonie 1944/1945 zespół z Górnego Śląska zajmował 1 miejsce. W okresie wojennym 1. FC uczestnicząc w niemieckich rozgrywkach rozegrał 52 spotkania (20 zwycięstw, 1 remis, 31 porażek). W roku 1945 klub został rozwiązany.

Poza sukcesami organizacyjnymi oraz sportowymi warto zwrócić uwagę na zawodników występujących  barwach 1. FC. Zawodnikiem tego klubu był m.in. Emil Görlitz (bramkarz, reprezentant Polski, pierwszy w historii zawodowy polski piłkarz w barwach Edera Triest), Karol Kossok (napastnik, reprezentant Polski, król strzelców Ligi, Mistrz Polski, asystent selekcjonera Kałuży, w zastępstwie prowadził reprezentację w meczu z Łotwą), Erwin Nyc (pomocnik, reprezentant Polski, uczestnik MŚ 1938), Ernest Wilimowski (lewy łącznik, reprezentant Polski, reprezentant Niemiec, uczestnik MŚ 1938, czterokrotny Mistrz Polski, król strzelców Ligi, zdobywca Pucharu Niemiec, król strzelców Pucharu Niemiec), Ewald Dytko (pomocnik, reprezentant Polski, uczestnik IO 1936, uczestnik MŚ 1938), Georg Schumann (napastnik, reprezentant Niemiec),  Richard Herrmann (pomocnik, napastnik,  reprezentant Niemiec, Mistrz Świata 1954), Otto Heidenreich (obrońca, powołany do reprezentacji Polski odmówił argumentując, że czuje się Niemcem, jeden z najlepszych obrońców Ligi).

Wykop Skomentuj4
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Sport