Grożby karalne państwa prawa

Krystyna Starczewska tłumaczyła dwa dni temu w GW dlaczego nie może podpisać oświadczenia lustracyjnego. Bo podporządkowując się złemu prawu wbrew głosowi sumienia, przestałaby być wiarygodnym nauczycielem i wychowawcą. Dziś już po ptokach, wiadomo że ustawa lustracyjna chciała narzucić obywatelom coś, czego w państwie prawa narzucać im nie wolno Mogłabym odetchnąć. Ale moje państwo przez ostatnie 10 lat zafundowało mi tyle złego prawa, ze zasznurowany gorset pozwalałby oddychać pełniej. O, wczoraj na przykład, moje państwo zastosowało wobec mnie – za pośrednictwem ZUS - swoją zwykła groźbę, jak sadzę karalną, a ja nie mam szans na rozprawę w Trybunale Konstytucyjnym. 15 lat temu wziąwszy sprawy w swoje ręce założyłam firmę. Pamiętam swój entuzjazm na początku – wypełniałam wszystkie te nikomu niepotrzebne papierzyska, wierząc, że potem będzie lepiej. Nie było. Z roku na rok przybywało mi papierowo--formularzowych obowiązków, Wszystkich te przepisy o pitach, vatach, deklaracjach nip jeden, lub trzydzieści cztery … w terminie, po terminie, przed terminem… bo jeśli nie dopełnię to sankcja jedna, sankcja druga, dziesiąta. Raz nawet dobrowolnie poddałam się jakiejś sankcji i zapłaciłam tysiąc złotych kary zamiast dwóch i pół, ponieważ księgowa ( która już musiała mnie wesprzeć w tych papierach, bo sama nie dawałam rady) wysłała o dzień za późno deklarację vat z wartością „0”. Nieważne że „0,” ważne że dzień po. Mało kto ma siłę, czas i pieniądze, żeby przy każdym kolejnym absurdalnym wymaganiu nakładanym przez urzędników – w przecież oni wszystko robią na jakiejś podstawie prawnej – dzwonić do adwokatów, konsultować, pytać czy to aby na pewno dobre prawo, czy może jednak złe i trzeba by przeciwko niemu zaprotestować. No więc nie robiłam tego i mam za swoje. Oto leży na moim biurku list do mnie od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – czyli teoretycznie instytucji stworzonej po to, żeby obywatela wesprzeć w razie choroby. To jest list sto pięćdziesiąty czy może dwóchsetny – bo zdarzyło mi się poważnie rozchorować i od dwóch i pół roku jestem w trybach tej machiny – w kółko dostaje stamtąd jakieś papiery, których nie rozumiem, za to wszystkie z podstawą prawną.

Tym razem ZUS grozi mi – no chyba jednak na pewno karalnie - że jeśli nie dopełnię obowiązku rehabilitacji i nie pojadę na turnus na drugi koniec Polski w terminie na który nie mam wpływu – to ZUS zastosuje zgodny z prawem środek polegający na wstrzymaniu wypłaty świadczenia czyli mojej chwilowej renty. Pisałam już do nich grzecznie dlaczego nie mogę w tym terminie tylko chce w innym, nawet prosiłam o zmianę tego terminu (bo jako obywatel zawsze mogę urząd grzecznie prosić), podawałam powody dla których chciałabym kiedy indziej. Pani starszy inspektor… pisze do mnie że mam się podporządkować bez dyskusji bo jak nie, to ten zgodny z prawem środek polegający…

No dobrze, mam za swoje. Trzeba było rwać włosy z głowy rzecznika praw obywatelskich przy każdym durnym przepisie generowanym przez moje państwo i nie przejmować się tym, że takich co czepiają się „drobiazgów” uważa się zwykle za pieniaczy. Ale tyle jest tych złych przepisów, ze już nawet nie mam ochoty łączyć się z innymi pieniaczami, w słusznej walce o dobre prawo. Życie trzeba by na to stracić. Więc chyba nie powie mi Trybunał Konstytucyjny, że ZUS nie ma prawa mi grozić. I choć żyjemy w państwie prawa, ZUS – za moje własne pieniadze – będzie mi grozić nadal.