Przeżyć za 410 złotych na osobę. Miesięcznie

Z czasów młodości w PRL zapamiętałam pewien dowcip:

Do Polski przyjeżdża prezydent Carter. Opowiada Gierkowi o życiu robotników w USA - przeciętnie zarabiali 1.500 dolarów miesięcznie, a na życie wydawali 800. - Ooooo! - zdumiał się Gierek - a na co wydają resztę? - A w to już nie wnikam - odpowiedział Carter i zapytał z kolei o los polskich robotników. - Zarabiają po dwa tysiące złotych, a na życie potrzebują co najmniej czterech .... - Teraz z kolei zdziwił się Carter: - A skąd biorą brakującą kwotę? - Gierek: -  A co to nas obchodzi ? .....

Ten dowcip przypomniał mi się, gdy przeczytałam dziś, że opiekun niepełnosprawnego dziecka otrzymuje miesięcznie od państwa 820 zł - na siebie i to dziecko. Pod warunkiem, że tenże opiekun nie ma fanaberii podjąć dodatkowej pracy, bo wtedy zasiłek jest odbierany ....

Przypuszczam, że część opiekunów niepełnosprawnych dzieci ma męża lub żonę, którzy wspierają ten biedny budżet domowy, ale z pewnością niemało jest też takich, którzy takiego szczęścia nie mają, i muszą przeżyć cały miesiąc, mając do dyspozycji 820 zł na dwie osoby!

A przecież z tego trzeba opłacić czynsz za mieszkanie, zapłacić za energię elektryczną, gaz, telefon ... Kupić jedzenie, lekarstwa ...

Ja sobie po prostu nie wyobrażam, jak można ludzi skazywać na taką nędzę - przecież to autentycznie musi być coś niebywałego, aby przeżyć za taką kwotę, i to jeszcze z dzieckiem NIEPEŁNOSPRAWNYM, które zapewne potrzebuje specjalnej diety, leków, być może ubrań, sprzętu ... rehabilitacji! Te 820 zł opiekun niepełnosprawnego dziecka powinien dostawać jako DODATEK, niezależnie od innych źródeł dochodu - z możliwością zrzeczenia się tej kwoty, jeśli go na to stać - w końcu, po to przecież, głównie, płaci się podatki, prawda? Jeśli pracujący Polacy oddają połowę swego wynagrodzenia Państwu, to chyba stać to Państwo na zapewnienie W MIARĘ komfortowej sytuacji ludziom, którzy i tak mają już ciężko!

Ja przynajmniej wolałabym, aby pieniądze podatników były wydawane na niepełnosprawne dzieci, a nie na Baseny Narodowe, koncerty Madonny czy inne igrzyska dla ludu ...

P.S. Wiecie Państwo, że nawet i w tej sytuacji można znaleźć akcent humorystyczny? Informację tę zaczerpnęłam nie z poważnych tygodników opinii, tylko z babskiego czasopisma "Świat kobiety". Widać z tego, które czasopisma rzeczywiście zajmują się poważnymi problemami, prawda?