Bezradność liberałów

2007-10-10 12:23Grim Sfirkow

***

to w ustrojach totalitarnych (hitlerowskie niemcy, rosja sowiecka) dzieci nie były wyłączną własnością rodziców i trafiały do organizacji (hitlerjugend, pionerzy), które miały na celu urobienie ich i stworzenie "nowego człowieka"

więc jeśli ktoś uważa że dzieci nie są własnością rodziców, to sam ma jakieś nieuświadomione skłonności faszyzujące (nawet jeśli jest eurepejskim socjaldemokratą)

przed 1989 r. w szkołach odbywały się apele z okazji rocznic rewolucji październikowej, pochody 1-majowe, na zajęciach pnos wcikano kit o bazie, nadbudowie, centraliźmie demokratycznym itp. bzdurach;
potem towarzysze z pzpr uwolnili ceny i zmieniono ustrój gospodarczy, zaczął się kapitalizm a te wcześniejsze bzdury okazały się penisa warte - tak wyglądało nasze darmowe, obowiązkowe szkolnictwo

tak więc rodzice powinni mieć wolny wybór czy i gdzie będą się uczyć ich dzieci, bo za ileś lat znowu sporo może się zmienić

***

Foltyn

z tego, co piszesz wynika, że skoro dziecko nie jest własnościa rodziców to jest własnością społeczeństwa, co po uproszczeniu rachunku oznacza, że jest własnościa panstwa. Ergo- niewolnikiem państwa.
To jest, towarzyszu, prawdziwy faszyzm.

I teraz się skup, to łatwiejsze niz zrobic gadu gadu, więc może załapiesz.

Dziecko NIE JEST własnościa rodziców, NIE JEST własnościa społeczeństwa ani państwa. Tak jak w normalnym kraju żaden człowiek NIE JEST własnościa innego człowieka.
Natomiast rodzice, ludzie, którzy powołali do zycia to dziecko sprawują nad tym dzieckiem opieke i kontrolę. To oni: wychowując je zgodnie ze swoim światopogladem kształtuja je na takiego człowieka, jakiego uznają za stosowne w swoim dziecku widzieć. To oni inwestując w to dziecko kształtuja jego przyszłość. Więc to oni decydują co to dziecko będzie robić do czasu aż się nie usamodzielni. I wcale nie chodzi tu o te panstwowe 18 lat, bo osobiście znam dzieciaki, które odpowiedzialność za siebie przejęły dużo wcześniej. I od tego momentu rodzice nie maja juz tzw. ostatniego słowa dotyczącego tego dziecka.

Proste? Prawda?

Natomiast wy, towarzyszu, chcecie dzieci traktować jak zasoby, którymi "społeczenstwo" a w rzeczywistości biurokratyczna machina, bedzie sobie zarzadzac w kierunku świetlanej przyszłości. No to to jest faszyzm właśnie.

      Jaki jest wspólny mianownik we wszystkich tych komentarzach? Własność. Nawet dyskusja o wychowaniu dzieci, dla liberałów/libertarian, nie może zaistnieć bez odwoływania się do "świętej wartości". Powyższy spór jest miarą zakorznienia w tego pojęcia w liberalnym dyskursie o życiu publicznym. Liberałowie, czy też libertarianie nie potrafią mysleć w sposób, który wyzbywa się w dyskusji argumentacji a) dotyczącej własności, b) dotyczącej racjonalnej kalkulacji. Traktowanie kwestii własności jako osi dyskursu prowadzi do wielu aberracji. Przykładem jest choćby wychowanie dzieci. Liberałowie lub libertarianie rozparując kwestię wychowania często stosują logikę świętego prawa. Kto ma "większe prawo własności" do dzieci, ten powinien decydować o ich edukacji. Ich myśl jest uwięziona przez podstawowe dla ich analizy pojęcia. Jesteśmy więźniami naszego języka. Liberałowie czy też libertarianie (bo właściwie o nich jest post) są więźniami terminów dla nich fundamentalnych. Nie potrafią wyzbyć się ich w jakiejkolwiek analizie. Dlatego dyskusja o d... Maryni to dyskusja nad szerokością pola własności, jej przydatności, przekształcenia, agregacji itp itd.

      Problematyka empatii, bądź dobra wspólnego w ich siatce pojęciowej nie istnieje, bądź zajmuje peryferyjne miejsce. Są to pojęcia wtórne wobec własności, czy też kalkulatywności. Jeśli ktoś jest "posiadaczem" to ze swoim posiadaniem może robić co mu się tam tylko podoba. Może nawet być filantropem. Ale nie musi. -Mamy to w d... mówią liberałowie/libertarianie. Mamy w d... empatię i społeczną odpowiedzialność jeśli tylko ogranicza ona nasze święte prawo. Wara od niego, bo będziemy strzelać do lewizny, jak proponuje jeden z salonowiczów.

Mógłbym się rozwodzić nad psychologicznymi implikacjami takiego podejścia. Ale to temat na inny post. Poza tym późno już.

Idę spać.