KAMIEŃ NIEZGODY

Metro wykopało kamień. Jest on nawet dość sporych rozmiarów i w jakimś sensie  „piękny”. Nadaje się więc znakomicie na to, aby spełniał funkcję pomnika (nie tylko przyrody). Metro znalazło chętnego, aby kamieniem się zaopiekował. Pozytywnie odpowiedziała aktualnie „anonimowa” partia polityczna.. PIS monitoruje sprawę, no bo przecież  kamień należy do miasta, którym rządzi PO. Dać czy ni dać partii kamień, oto jest pytanie? Jeśli dać, to w imię jakich racji. Co uzasadnia taką decyzję, wszak to integralna i ważna część majątku miasta. Jeśli zaś nie, to co miasto zamierza z nim zrobić.  Nie może przecież trafić do jakiegoś magazynu, albo leżeć „odłogiem” w jakimś parku. Kamień potrzebuje godnego miejsca, uwzględniającego jego wiek i walory historyczne. Powstał więc mały problem, wielkich politycznych rozmiarów. Jeśli PO odda kamień, albo - o zgrozo - wywiezie go i wrzuci pod osłoną nocy do Wisły, to PIS oskarży Panią Prezydent  o sprzeniewierzenie własności Miasta St. Warszawy, albo nawet o zdradę narodową. Jeśli zaś sposób uhonorowania kamienia nie będzie odpowiedni, albo zostanie on sprzedany legalnie ale „za tanio”, to również da opozycji słuszny powód do ataku. Jednym słowem, tak źle i tak niedobrze.

Pozostaje tylko zadać pytanie urzędnikom Pani Prezydent, ile kosztuje obsługa administracyjna kamienia. Ile miasto zamierza wydać na ekspertyzy, opinie i doradztwo (najprawdopodobniej zewnętrznej zagranicznej firmy)  związane z prywatyzacją tej osobliwej (chwilowo) nieruchomości. Kalkulacja polityczna jest ważna, ale zdrowy rozsądek chyba ważniejszy. Jeśli ktoś chce kamień, niech go bierze. Nawet jeśli ową, „aktualnie anonimową” partią polityczną miałby okazać się sam PIS.