niezagubione-nieodnalazki

za rzęsą wąsem zadrżał sen
spokojny uśmiech trudnych znaczeń
przewozi  pochowane na dnie
potknięcia elips, przejęzyczeń
połknięte krzyczą ciemnym styksem
w urywkach odkryć, zwitkach słów
para - sym – bol - obol
rozum w sylabach wokół muł
i bawełniane metafory
wiązane sznurem paradoksów
trzymają kurs nad śniącą głową
huśtając w równej lemniskacie
ster, obosieczny oksymoron
ukrywa prawdę w sierść
z pozoru
miękki szkic, rylcem w skroń,
jasny wzór, siny fresk,
tu kres logiki,
a gdzie sens?