a ty, chciałbyś, żebym w ciekłym betonie
tango tańczyła, kankana – nogi serce ręce jak moje
nie moje więcej
siły ma w sobie zapałka i zapału ma więcej w głowie
kiedy pali się siarka – od jednej myśli
krzesze się ogień, krótki wydarty wilgoci
a ona, złamana w połowie
syczy
tańcem pieśnią i światłem
słowem w pełni
płonie
przedmiot liryczny // który nie byłeś wcale nadzwyczajny / człowieku z wierszy / wieszany na drewnianym kołku / stawiany w kącie, leżysz na dnie szafy / i czekasz na to nie-wiadomo-co, a czasem / przyjdzie nocą mysz, pogłaszcze wąsem / coś-nie-coś ponadgryza los kukiełki / i tak codziennie i za każdym razem / tak ktoś ci coś ci zrobi z tobą / - dyżurny homo sapiens, rekwizyt - uczestnik // zaprawdę, zaprawdę ci powiem / jesteś poezji / nadzwyczajnie potrzebny
Nowości od blogera
Komentarze
Pokaż komentarze