Nikt nas nie widział — chyba te ćmy,
Co puszyścieją w przelocie.
I tak nam słodko, że tylko — my
Wiemy o naszej pieszczocie.
Młodsza twa siostra, zrywając wrzos
Śledziła szept nasz daleki…
I mówiąc z nami, ucisza głos —
A milknąc — spuszcza powieki*.
I po ogrodzie mknie wzdłuż i wszerz,
Zaprzepaszczona w swym śpiewie.
I tak nam słodko, że ona też
Wie o tym, o czym nikt nie wie…
Zaprzepaścić się można tu:
* Bo ileż, do cholery, można...


Komentarze
Pokaż komentarze (2)