Jak za PRL - Referent wciąż działa. Śmieszna historyjka.

Udowodnić, że PiS nie chce żadnej dyskusji?

Że ludzie PiS przepełnieni nienawiścią do całego świata, tchórzliwie unikają kontaku z odmiennym zdaniem?

Że satysfakcjonuje ich tak naprawdę pławienie się we własnym sosie – i że nie chodzi o żadną prawdę, ani o żadną Polskę, ani nawet o prezentację własnych poglądów?

Owszem, chcą mieć władzę nad większością Polaków – ale broń Boże, by z tą większością mieli nawiązać jakikolwiek dialog.

Dialog, dyskusja, rozmowa – to dla nich pole bitwy, z którego rejterują natychmiast po ukazaniu się „wroga”, najczęściej pozostawiając po sobie smrodek stosownej do ich poziomu intelektualnego – inwektywy.

 

*****************

 

Przypominają mi się czasy PRL – gdzie każdy byle referent czuł się panem, KIMŚ, przedłużeniem władzy i absolutnej racji. Czul się dopóki siedział za biurkiem. Poza biurkiem  był nikim. I dla swoich zwierzchników – i dla większości współobywateli.

 

Czasy się zmieniły.

Referent pozbawiony zaplecza swojej władzy popadał w kompleksy, głębokie poczucie niedowartościowania, żal do świata i gotów był oddać się równie gorliwie każdej nowej władzy byle tylko poczuć się jak kiedyś za biurkiem.

I zdarzyło się, że mógł znów poczuć się za biurkiem – ale szczęści trwało raptem dwa lata i biurko razem z pustym krzesłem referenta odjechało w mrok historii by stamtąd już nigdy nie powrócić.

Ale pozostał referent.

Podwójnie sfrustrowany, nieszczęśliwy i pałający żądzą odwetu. Jakiegokolwiek odwetu – na tych, którzy pozbawili go biurka i krzesła. I poczucia ważności. I władzy.

 

**********************************8

Historyjka o referencie , jak to historyjka. Znana i mało oryginalna. Trochę poważna a trochę zabawna – zależy jak spojrzymy na referenta i w którym momencie go zobaczymy. Czy w momencie rozpaczliwego dopominania się o uznanie i zaszczyty:

 

 „Po co do Pana piszę? Proszę o interwencję u aktualnego administratora albo właściciela salonu. Słowem - proszę o pomoc. Ketman był na SG, a ja nie jestem. Uważam, że ta polityka redakcyjna mnie dyskryminuje.”

http://referent.salon24.pl/93115,index.html#comment_1350296

 

Czy też w momencie poczucia władzy gdy wyobraża sobie, że siedzi za własnym biurkiem i gestem tyleż pełnym poczucia własnej siły co i tchórzliwej niemocy sprostania kilku prostym słowom usuwa sprzed oczu własnych i innych referentów taki tekst:

 

 „Hola, hola z tym Hitlerem 

Hitler to konkretne nazwisko konkretnego człowieka.

Ketman to psudonim kapusia, ale słowo ketman  także ma inne znaczenia.

A przecież, równie dobrze, należałoby mieć taki sam stosunek jak do Ketmana i Hitlera do nicków : Tadeusz ( TW Tadeusz) Aldona ( TW Aldona) Bolek ( TW Bolek) Zbych ( TW Zbych),  Prawnik ( TW Prawnik), Zapalniczka (TW Zapalniczka) i wielu, wielu innych. 

Autor wyraźnie prosił by nie kojarzyć „ketman” ( nieodmienialne) z Ketmanem.

Ale czytający widzą co chcą widzieć.Zdumiewa mnie pewność niektórych, że mają do czynienia z Ketmanem – Maleszką.

Nie dość, że sami sobie dointerpretowują ten nick – to jeszcze na dodatek sami z tą własną nadinterpretacja się „bohatersko” rozprawiają – co daje bardzo komiczny efekt.

Dopóki nie macie pewności kim jest ani dlaczego używa owego nicka ( polecam lekturę znaczeń słowa ketman) – przestańcie się błaźnić i popisywać „patriotyzmem” i płonąć świętym ogniem oburzenia  - bo możecie przeżyć niebawem mały szok. I wielki wstyd! 

Poza tym odrobina logiki: Czy sadzicie, że Igor Janke – naraziłby się świadomie na opinię kogoś kto promuje Maleszkę?

Puknijcie się – jak mawia jedna z pisowskich „intelektualistek”.

Renata Rudecka-Kalinowska” 

Opatrując to odrzucenie własną pieczęcią:

   

I na wszelki przypadek „opinią” innego referenta nieco niższego szczebla, zawierającego zwyczajne kłamstwo. To dla zwierzchników – tak na wszelki wypadek, może jakiś awansik się z tego wykroi – wszak odrzucony nie udowodni już, że mówił zupełnie coś innego:

     

Czy podoba się Państwu historyjka o zakompleksionym referencie poszukującym poklasku i sławy ram, gdzie jedynie mogą być one mu dostępne – czyli wśród innych takich samych, jak on, niespełnionych referentów?

Czy sądzą Państwo, że referenci PiS chcą z Państwem rozmawiać, dyskutować, spierać się o sprawy ważne – o Polskę?

Że potrafią odważnie stawiać czoła wyzwaniom, bronić własnych poglądów i prezentować własne racje używając do tego argumentów?

Że w ogóle mają jakieś, jakiekolwiek argumenty?

****************************************

 

W tej historyjce o PRL przeniesionym w dzisiejsze czasy – krzepiący jest jeden fakt:, a właściwie dwa fakty.

Pierwszy, to -  to biurko, które już nadgniło w piwnicznych mrokach historii i nie da się go wstawić już nigdy do polskich urzędów.

I drugi, że referenci mogą się nadymać i upajać wladzą jedynie na własnych blogach.

 

W tym miejscu puszczam do Państwa perskie oko i ślę szeroki i serdeczny uśmiech.