"Z pedałami nie gram!"

- Pomyślałem sobie, Donaldzie, że skoro prezydent i jego czarna sotnia tak brzydko potraktowały tych dwóch miłych panów z Ameryki, to my się z nimi spotkamy. Zaprosiłem ich na nasz wieczorny mecz. Ponoć dobrze sobie radzą na obronie. W kryciu, zwłaszcza.

- Ale jakich panów, Grzesiu?

- No wiesz... Geja Feya i jego męża.

- Zgłupiałeś? Z pedałami nie gram!

- Ach... To znaczy, że mam im powiedzieć, żeby nie przychodzili?

- No pewnie... Uff, aż mi się niedobrze zrobiło.

- Przepraszam, Donaldzie.

- Nie ma sprawy. A co tu mi za kartki przyniosłeś? Ostatnio ciągle mi gabinet papierami zarzucasz.

- No, to różne notatki służbowe, projekty ustaw, analizy... O, to jest na przykład o służbie zdrowia. To o dostawach gazu... A to dotyczy szkolnictwa...

- Hm, Grzesiu, i co ja mam z tym wszystkim zrobić?

- Mógłbyś, hm, przeczytać...? Zatwierdzić...? Zaopiniować...?

- Jak? To wszystko? Nie mamy od tego ludzi?

- Mamy, ale przecież niektóre rzeczy musi zatwierdzić premier... czyli, ty, Donaldzie.

- Ech, to takie skomplikowane. A przecież zaraz idziemy grać w piłkę.

- Widzę, że już się przebrałeś.

- Tak, ale korki mi się o dywan zaczepiają... No więc, Grzesiu, nie panikuj. Patrz, masz tu gazetę. Widzisz co tu jest napisane...?

- Widzę...

- Właśnie. Polacy mnie kochają. Czyli nie ma się co męczyć czytaniem tych skomplikowanych dokumentów.

- Ale to źle działa na ministrów. Oni przestają pracować!

- No to dobrze. Widać nic pilnego do roboty nie ma.

- Hm, a Igor Janke napisał, że my się tylko uśmiechamy, a przecież za trzy lata wyborcy będą na rozliczać z konkretów.

- A kto to ten Janke? I co on wie o naszej wielkiej idei społecznej miłości? Za trzy lata, to my będziemy mieli 90 procent poparcia. Wiesz dlaczego, Grzesiu?

- Dlaczego?

- Waśnie dlatego, że żadnych durnych papierków czytać nie będę! Podaj piłkę, i idziemy!

- Tak jest!

- Acha, i jeszcze jedno... Uśmiechnij się, Grzesiu, bo jakiś markotny dziś jesteś!