echo24 echo24
349
BLOG

Richelieu nowogrodzkiej prawicy…

echo24 echo24 Polityka Obserwuj notkę 25
Obłudę należy demaskować!

Motto: „Trzeba dziś bronić nie samego Trybunału tylko. Trzeba bronić Polski, demokracji, wolności, przyzwoitości – przed żulami, którzy w prawniczych togach czy z wysokości ministerialnych stanowisk, które nadał im Kierownik niszczą wszystko – byle raz zdobytej władzy nie oddać nigdy…” ( prof. Andrzej Nowak - https://www.facebook.com/profAndrzejNowak/?locale=pl_PL  ) 

Oprawa muzyczna:  https://www.youtube.com/watch?v=k1-TrAvp_xs   (na wszelki wypadek wyjaśniam, że Lacrimosa Mozarta to najsłynniejszy w świecie utwór żałobny) 

A teraz do rzeczy.

W tym samym czasie kiedy na krakowskim Rynku ginęli ludzie, profesor Andrzej Nowak, historyk z Uniwersytetu Jagiellońskiego, społeczny doradca prezydenta Karola Nawrockiego i jeden z intelektualnych patronów nowogrodzkiej prawicy, napisał 7 listopada na Facebooku:

„Plus ratio quam vis”: Rozum więcej znaczy od siły.

Piękna dewiza. Szczególnie w ustach profesora historii, który powinien wiedzieć, że największe polityczne nieszczęścia zaczynają się wtedy, gdy ideologia bierze górę nad rozumem, a polityczna lojalność nad elementarną uczciwością intelektualną.

Profesor oburzył się na wypowiedź ministra spraw wewnętrznych, który powiązał krakowską zbrodnię z ideologiami skrajnie prawicowymi, zanim – jak podkreśla profesor – znane były dostateczne informacje o motywach sprawcy. I słusznie, że przestrzega przed pochopnym przypisywaniem motywacji człowiekowi, którego motywów nie znamy.

Tyle że mam pewien kłopot z argumentacją profesora Andrzeja Nowaka.

Bo chciałbym wiedzieć, czy ta sama ostrożność, ta sama intelektualna dyscyplina i ta sama wrażliwość na manipulowanie faktami obowiązują go również wtedy, gdy przemoc, polityczna agresja i język pogardy pojawiają się po stronie środowiska, któremu sam doradza. Tak Tak. Profesor historii UJ w żadnym razie nie powinien być siewcą nienawiści, bo to zawsze kończy się nieszczęściem.

Gdzie była wówczas dewiza „Plus ratio quam vis”?

Gdzie był profesor, kiedy pod Trybunałem Konstytucyjnym polityczną atmosferę podgrzewali Robert Bąkiewicz i Mariusz Kosek? Gdzie była troska o rozum, kiedy zamiast rozmowy mieliśmy polityczne widowisko, a zamiast szacunku dla instytucji państwa – kolejne próby podporządkowania ich partyjnym interesom Jarosława Kaczyńskiego?

I gdzie jest dzisiaj, kiedy prezydent Nawrocki najpierw zaprasza premiera Tuska do rozmowy, a następnie – według relacji premiera – wycofuje się z tego zaproszenia?

Pytam, bo coraz częściej przypomina mi się kardynał Richelieu.

Nie dlatego, że profesor Nowak nosi purpurę, lecz dlatego, że w obłudnej nowogrodzkiej politycznej konstrukcji przypada mu rola człowieka, który dostarcza politycznej praktyce PiS historycznego kostiumu, intelektualnego uzasadnienia i wielkich słów o Rzeczypospolitej.

A przecież znamy profesora z zupełnie innych deklaracji.

W 2010 roku opublikował książkę „Od Polski do post-polityki”, w której martwił się o demokrację, Rzeczpospolitą i Europę. W 2012 roku przestrzegał przed słodką krainą ułudy, w której człowiek śpi tak smacznie, że nie zauważa, jak inni urządzają mu świat.

Dziś chciałbym zapytać: czy profesor przypadkiem nie zasnął we własnej politycznej krainie ułudy? A także czy mu się przypadkiem nie śniła prezydentura – że przypomnę jego list z 5 lutego 2015 roku, opublikowany w związku z inauguracją kampanii prezydenckiej Andrzeja Dudy, w którym obnażył swe prezydenckie ambicje. 

I czy nie stał się kimś w rodzaju kardynała Richelieu nowogrodzkiej prawicy – cichociemnego politycznego stratega zza kulis, który nie musi sam wymachiwać szabelką, bo od tego są inni, lecz potrafi dostarczyć im odpowiednio uczonego uzasadnienia?

Panie Profesorze!

Nie oczekuję od historyka, że będzie bezstronny wobec zła. Oczekuję jednak, że będzie konsekwentny w stosowaniu własnych kryteriów ocen. 

Że nie będzie widział przemocy wyłącznie wtedy, gdy można ją przypisać przeciwnikom politycznym, a politycznej agresji własnego obozu nie będzie zasłaniał historycznymi analogiami i patriotyczną retoryką.

Bo „Plus ratio quam vis” nie jest dewizą przeznaczoną wyłącznie dla politycznych przeciwników.

A kardynał Richelieu, jak wiadomo, potrafił być człowiekiem wielkiego formatu politycznego. Tyle że jego historia powinna również przypominać, jak niebezpieczne bywa połączenie wielkich ambicji, politycznej władzy i przekonania, że cel uświęca środki.

I na koniec moja krakowska szpilka:

Panie Profesorze, historia historią, kardynał kardynałem, ale nawet Richelieu wiedział, że od czasu do czasu trzeba wyjść z gabinetu i sprawdzić, czy dwór przypadkiem nie pomylił państwa z własnym folwarkiem.

Bo rozum rzeczywiście powinien znaczyć więcej niż siła. Tylko że najpierw trzeba mieć odwagę zastosować go także wobec swoich.

A jeszcze gorsi od tego, który strzelał na krakowskim Rynku są ci, którzy w ciszy swoich gabinetów… - resztę dopowiedzcie sobie Państwo sami. 

Krzysztof Pasierbiewicz (em. nauczyciel akademicki, niezależny bloger)

Najtrafniejszy komentarz

@skamander [9 listopada 2026, 03:14] 

Panie Krzysztofie, są ludzie, dla których władza jest celem samym w sobie. Są również tacy, którzy chcą być szarą eminencją w jakimś środowisku politycznym. W przypadku pana prof. Nowaka problem polega na tym, że tak światły człowiek popiera ludzi, którzy za czasów swoich rządów doprowadzili wymiar sprawiedliwości do ruiny. Dziwię się również, że nie protestował przeciwko jawnemu niszczeniu zasad konstytucyjnych przez pana Nawrockiego, kiedy ten nie przyjmował ślubowania od legalnie wybranych sędziów TK. To przecież wyraźny atak na jeden z najważniejszych organów polskiego państwa. W tej sprawie pan profesor nie zabrał głosu, nie skrytykował pana Prezydenta ani nie stanął po stronie prawa. Na marginesie: dzisiaj usłyszeliśmy wielkie oburzenie z powodu wypowiedzi ministra spraw wewnętrznych, który powiedział, że zamachowiec z Krakowa był związany ze skrajną, nacjonalistyczną prawicą. Oburzenie wywołało to, że minister wplótł ten polityczny aspekt w opis tego strasznego zdarzenia. Pamiętam jednak, że po tym, jak Cyba zamordował pracownika biura poselskiego pana Wojciechowskiego, już od pierwszych godzin łączono go z Platformą, ponieważ kilka lat wcześniej złożył deklarację przystąpienia do tej partii. Nigdy jednak nie został jej członkiem, bo nie zapłacił ani jednej członkowskiej składki. To nie było ważne — ważne było, że można go było powiązać z partią pana Tuska. A dzisiaj ci sami ludzie protestują, że ktoś wspomniał o poglądach zamachowca. Czy ci ludzie z prawicy nie mają już żadnego wstydu? Ale ryba zawsze psuje się od głowy: jaki pan, taki kram.

Zobacz galerię zdjęć:

echo24
O mnie echo24

emerytowany nauczyciel akademicki, tłumacz, publicysta, prozaik, bloger niezależny

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze (25)

Inne tematy w dziale Polityka