Salonowa subkultura botoksowa

 

Przykra musi być świadomość, że się wyszło na kretyna,
ale życie właśnie pokazało,
że tylko zakute łby jeszcze się wahają, czy olać Platformę

Bo co bardziej rozgarnięci poplecznicy tego gangu od kręcenia lodów
zaczęli w końcu kapować
dla kogo były rzeczywiście konfitury oraz  jak dziecinnie łatwo
dali się zrobić w capa
nabierając się na bajer
przynależności do „elity elit”

Natężywszy swe mózgowe zwoje pojęli bezlitosną prawdę,
że obrosły mchem sławy salon III RP,
który im wytyczał drogę i narzucał trendy
to już mauzoleum
napompowanych botoksem
strupieszałych mumi

Zrozumieli również, że czas płynie
a wielbione przez nich celebrytki salonowe to już „stare pudła”,
które
niańczonymi na ręku pudelkami
desperacko przysłaniają
niedoróbki chirurgii plastycznej

Zaś
bombowi niegdyś idole
to obecnie
halucynogenne grzybki,
co jeszcze ewentualnie mogą w nocy się komuś przyśnić
jak halny zawieje 

I tak skończyła się ta żałosna bajka
a 
mit niezastąpionej Platformy prysł jak bańka mydlana

Oj dana, dana! Oj dana, dana!

Odbudujemy Twą świetność!

Ojczyzno kochana!!!

 

Krzysztof Pasierbiewicz
(nauczyciel akademicki)

Motto muzyczne:  

http://www.youtube.com/watch?v...

Post Scriptum

Znacie mnie Państwo i wiecie, że od samego początku pilnie przestrzegałem by formuła mojego blogu była szarmancka.

Ale po grubą nicią szytej warszawskiej prowokacji w dniu 11 listopada roku 2013 w wykonaniu  tandemu Tusk - Sienkiewicz i uwłaczającym godności Polaków butnym oświadczeniu Shreko-kształtenego rzecznika prasowego rządu, czuję się zwolnionym od wszelkich hamulców.

Bo żarty się skończyły i czas na taką grę jaką narzuca przeciwnik.

Więc mówię otwarcie! Dosyć tego!

Nie damy się dalej pomiatać i zniewalać!

I wiem, co mówię! Bo przez moje ręce przeszło 37 roczników absolwentów renomowanej polskiej uczelni i nie mam wątpliwości, że moi wychowankowie uszanują to, co im przekazałem.

Więc zamilczcie!!! Bo jak się nie opamiętacie, skrzykniemy się żeby wam pokazać, iż trzeba zrekultywować ten śmietnik. I na jedną kupkę odłożymy odpady odnawialne, a na drugą niereformowalną i toksyczną biomasę spolegliwą namiestnikom post-sowieckim. 

W tym miejscu, korzystając z okazji serdecznie pozdrawiam walecznych Rodaków z Chicago,