Czy Pan Jezus coś zburzył?

«Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzy dni wzniosę ją na nowo». Powiedzieli do Niego Żydzi: «Czterdzieści sześć lat budowano tę świątynię, a Ty ją wzniesiesz w przeciągu trzech dni?»
Pan Jezus rzeczywiście nie zburzył żydowskiej świątyni, ale budując Swój Kościół, spowodował, że  ta żydowska świątynia zaczęła się chwiać. Mówiąc: kochaj bliźniego swego, jak siebie samego i nie ograniczając pojęcia bliźniego tylko do Żydów, zburzył tym  mit narodu wybranego.
Tym samym Jezus i jego wyznawcy, stali się największymi wrogami Żydów, gdyż zburzyli fundament ich wiary. Fundament, który był sensem ich życia.
Takiego wroga nie można ignorować, trzeba go zniszczyć. No i się zaczęło. Ale mierz siły na zamiary. W ciągu kilku wieków po Chrystusie, chrześcijaństwo zapanowało na całym obszarze wokół Morza Śródziemnego, a Żydów raczej ubywało, ponieważ część z nich stawała się wyznawcami Jezusa. W takiej sytuacji są tylko dwa wyjścia:
1. Znajdź sprzymierzeńca, albo kogoś kto będzie walczył realizując twój cel.
2. Wprowadź do obozu wroga ludzi, którzy swoją działalnością będą go niszczyć.
1. W 610 roku w Mekkce, archanioł Gabriel podyktował Mahometowi tekst koranu, czyli bibblii islamu. Jak się później okazało, tym archaniołem Gabrielem był żydowski rabin, a podyktowany koran to była instrukcja jak mobilizować jego wyznawców do walki z chrześcijaństwem.
 https://sklep.antyk.org.pl/p,geneza-islamu-i-osoba-mahometa-cz-1-i-cz-2,6483.html
W ciągu stu lat islam opanował Azję mniejszą, północną Afrykę i wdarł się do Hiszpanii. W roku 732 doszło do bitwy pod Poitiers (a więc już na terenie Francji), między wojskami arabskimi dowodzonymi przez Abd al-Rahmana i wojskami frankijskimi dowodzonymi przez Karola Młota.
I tutaj wojska islamskie doznały pierwszej klęski, ekspansja islamu na Europę została wyhamowana.
2.Kiedy okazało się, że militarny podbój terenów chrześcijańskich został wyhamowany, sięgnięto po sposób drugi – niszczenie chrześcijaństwa od środka, ale do tego celu też są potrzebni ludzie którzy wnikając na tereny chrześcijańskie, będą to ,,dzieło” realizować. Wybór padł na Chazarów, plemię pochodzenia tureckiego, zamieszkujące tereny między Morzem Kaspijskim a Krymem. Byli oni penetrowani przez zbiegów żydowskich z niedalekiej Persji. Ci Żydzi przekonali kagana Bulana do przejścia na judaizm. Początkowo judaizm przyjęli tylko kagan i jego otoczenie, a następnie oni zmusili swoich poddanych do przejścia na judaizm, co doprowadziło do walk wewnątrz kaganatu, a w dalszej przyszłości do jego rozpadu. Po rozpadzie państwa chazarskiego, chazarscy wyznawcy judaizmu rozproszyli się po całej wschodniej Europie i rozpoczęli swoje ,,dzieło”, które ich potomkowie realizują dzisiaj.
O  tym jak to ,,dzieło” zyskało teoretyczne podstawy, nie będę się rozpisywać, ponieważ zrobiła to bardzo dobrze pani dr Barbara Stanisławczyk w swojej książce ,,Bękarci Judaizmu.  Dzieje rewolucji gnostyckiej”. Można też wysłuchać wywiad, jaki na ten temat przeprowadził z nią Jan Pośpieszalski.