Nie zabijaj nadziei – angażuj się!

 

   Jakoś nieszczególnie lubię tzw. Sylwestra - kiedy to wszyscy świętują, że oto staliśmy się choćby... starsi. Zapewne nie w tym kryje się istota owego świętowania. Cieszymy się z końca starego i nadejścia nowego roku, gdyż wiążemy to z nową szansą – ze zmianami, postanowieniami i nowymi celami na nowy rok.

  Co jednak, jeśli mają rację poeci, którzy ukazują nam życie jako splot codziennych chwil – co jeśli ma rację Tolkienowy Gandalf, który rzekł, że to właśnie codziennych, zwykłych, dobrych uczynków ludzi zwykłych i szarych zło boi się najbardziej.

  Psioczymy na świat – na innych, na siebie. Wciąż oglądamy się na przeszłość, za siebie, jakbyśmy wciąż żyli – pozostając przy retoryce autora Władcy Pierścieni iHobbita, w cieniu Saurona i Mordoru. Tymczasem to nie świat jest zły i winny – to my, ludzie stanowimy o obliczu tego świata – o walorze moralnym codziennych chwil. I jednocześnie to także my, ludzie niejednokrotnie odmawiamy sobie szansy i odbieramy nadzieję na lepsze. Powtarzamy za tymi, którym zależy, żebyżyło się lepiej (tylko niektórym) – tym u koryta, że nie warto angażować się z życie publiczne, w sprawy społeczne – że najważniejsze jest dziś i to, co mam – oraz plany na to, co ewentualnie zyskam jutro. Zyskam jako JA. Nie jako MY, Naród, ale jako JA. Tej manipulacji poddają się ci, którzy już są zmęczeni życiem i uważają, że dość patrzenia na całość – że trzeba pilnować własnego podwórka, gapić się na własny nos i nie przeglądać własnej egzystencji – jej wymiaru duchowego, moralnego i umysłowego, w lustrze jestestwa społeczeństwa i Narodu. Bo nie, daj Boże jeszcze odbiorą mi to, co mam!

To kłamstwa – to manipulacje służące pacyfikacji nastrojów propatriotycznych i inicjatyw prospołecznych. Co więcej, to grzech przeciwko solidarności i sprawiedliwości społecznej. My, chrześcijanie mamy za zadanie nie tyle stawać się i być li tylko dobrymi ludźmi, ale nade wszystko świętymi. A świętość to po prostu realizacja własnego człowieczeństwatu i teraz. W codzienności, aby jutro było lepsze – aby ludzie byli święci a świat lepszy. W byciu ja-człowiekiem jest ukryty dynamit pasji, talentów – dynamit serca i rozumu, który zdetonowany z uczciwym, sprawiedliwym i solidarnym zaangażowaniem w mój i nasz dom, jakim jest Ojczyzna, rozerwie chmury marazmu, klęski i beznadziei. Jednocześnie świętość nie pochodzi od człowieka – i na tym polega jej moc i potęga, ale odLogosu – Słowa, które stało się Ciałem – które może stać się Ciałem w człowieku, aby go wynieść ponad chwałę Aniołów. Świętość ukryta jest w Kościele i Jego Sakramentach – widzialnych znakach niewidzialnej Miłości Stwórcy do Swego stworzenia otwartych na rzeczywistość zamkniętą w przestrzeni i czasie, abyśmy realizując własne człowieczeństwo byli satis-factio – ludźmi spełnionymi. Ludzkie człowieczeństwo wyrasta ponadtu i teraz i osiąga swój cel w Bóstwie i Człowieczeństwie Syna Bożego.

   Tego Państwu i sobie życzę w Nowym Roku, który może stać się lepszy tylko dzięki szerszemu niż indywidualne, spojrzeniu na codzienność!