Kto jest organizatorem zamachów w Bostonie i Tuluzie?

 

Co łączy Mohamed'a Merah z Dzhokhar'em Tsarnaev

 

Tuluza, Francja – 22 marzec 2012 r.

Mohamed (ur. 1988 r.) pochodził z rodziny o algierskich korzeniach. Obywatel Francji.

Sprawca zabójstwa trzech żołnierzy w Tuluzie i pobliskim Montauban 11 i 15 marca 2012 r. oraz do zastrzelenia 19 kwietnia 2012 r. (w poniedziałek) 30-letniego nauczyciela i trojga dzieci przed szkołą żydowską w Tuluzie.

Obława francuskiej Policji i jej sił specjalnych na młodego Mohameda trwała, aż do czwartku 22 marca 2012 r. W nocy ze środy na czwartek słyszano trzy eksplozje przed domem Mohameda. Duża liczba sił specjalnych mająca na celu schwycić młodego terrorystę oblegała go przez całą noc, by dopiero dnia następnego ok. godziny 11:00, przystąpić do szturmu i po wymianie ognia (jak donosiły media) unieszkodliwić go raz na zawsze.

 

Watertown, Massachusetts – 19 kwiecień 2013 r.

Dzhokhar (ur. 1993 r.) prawdopodobnie pochodzi z Czeczenii (jak donoszą amerykańskie media), wraz z rodziną przebywał co najmniej 10 lat przed zamachem w USA. Rosyjska „Nowaja Gazieta”, powołując się na amerykańskie media, poinformowała, że rodzina Carnajewów przyjechała do Stanów Zjednoczonych ok. 10 lat temu. Rodzice terrorystów mają jeszcze dwie córki, które obecnie są poszukiwane przez policję.

Rzekomy sprawca zamachu w Bostonie, którego skutkiem była śmierć 3 osób a ponad 150 innych odniosło rany.

 

To porównanie obu postaci rodzi następujące pytania.

Kto uzbroił i wyszkolił młodych chłopców w taki sposób, że potrafili stawić czoła i opierać się siłom specjalnym przez okres od kilkudziesięciu godzin do kilku dni?

O ile można domniemywać, że w Massachusetts można się uzbroić nawet samemu, o tyle zadanie to staje się problematyczne we Francji. Nawet po zdobyciu broni, kolejnym poważnym problemem, będzie nabycie umiejętności sprawnego jej używania. Dalej, pozyskanie wiedzy i umiejętności o prowadzeniu walki i ucieczki w mieście i terenie silnie zurbanizowanym. Pozyskanie umiejętności używania ładunków wybuchowych w budynkach w taki sposób, by jednocześnie nie narazić własnego życia i zdrowia (ładunków wybuchowych z pewnością używał Dzhokhar, o wybuchających ładunkach słyszeliśmy również w przypadku Mohameda, jednakże nie wiemy do końca, czy ładunków używał również terrorysta, czy wyłącznie siły specjalne).

Działanie podjęte przez tak młode osoby mogą wprowadzić w lekkie osłupienie, kiedy wiemy, że obławy wobec nich podjęły się na dość długi czas siły specjalne – przez policjantów, których zawodem jest wykorzystywanie najnowocześniejszych i najskuteczniejszych technik walki w budynkach, pojazdach i eliminowania zagrożenia.

W obu przypadkach (zamachy przeprowadzone przez Dzhokhar'a i Mohamed'a)mamy do czynienia z dość dużą areną działań: Boston i okolice (arena działań oddalona od siebie o ponad 15 km) oraz Tuluza i okolice (55 km).

Informacje sił porządkowych o zamachowcach są żadne. Szczątkowe informacje można uzyskać w wielu mediach opisujących wydarzenia. Na dzień dzisiejszy nie doczekaliśmy się profesjonalnego dziennikarskiego śledztwa o życiorysach młodziutkich terrorystów oraz miejscach i osobach powiązanych ze szkoleniem, uzbrajaniem, czy też finansowaniem młodych zamachowców.