0 obserwujących
7 notek
49k odsłon
  878   0

Zaćma - powikłany zabieg - rada

              “Mikroby są niczym, środowisko jest wszystkim” Antoine Bechamp

Przestrzeń wypełniona organiczną materią jest zdecydowanie lepszym środowiskiem dla życia niezorganizowanych kolonii komórek (bakterii, grzybów) niż przestrzeń w której oprócz materii organicznej są już żywe komórki.

 

Tkanki w których udział masy komórek własnych w całkowitej masie tkanki jest duży są mniej podatne na bakteryjne i grzybicze infekcje, gdyż taka tkanka zawiera w sobie mniej organicznej materii niechronionej błonami komórkowymi do której mikroby mają łatwiejszy dostęp. Błona komórkowa chroni cytoplazmę komórki przed mikrobami.

 

Chronione błonami komórkowymi bakteryjne i grzybicze kolonie komórek nie muszą mieć układu odporności (UO), więc ewolucja im jego nie “dała”. Wystarczającą ochroną mikrobiologicznych kolonii są błony komórkowe żyjących w kolonii komórek i wytwarzane przez te komórki metabolity będące często antybiotykami.

 

Brak UO chroniącego kolonie komórek pasożytniczych, obecność specjalizowanych komórek UO w organizmie żywiciela i nawet poprawne antybiotykowe ingerencje medyczne nie są w stanie zapewnić sterylności organizmu.

 

Komórka jajowa, plemnik i zygota nie mają UO a są bytami sterylnymi. Wraz z rosnącą ilością płynów ustrojowych zarodka, a następnie płodu, zwiększa się prawdopodobieństwo zakażenia płodu mikrobami pochodzącymi głównie od zakażonego endometrium matki.

 

W organizmie substancjami organicznymi niechronionymi błonami komórkowymi są min. chłonka i osocze. Substancje te tworzą środowisko pozwalające na życie organizmu.

Bezpośrednią ochroną osocza i chłonki przed mikrobami zajmują się komórki UO. UO chroni zdrowe tkanki organizmu blokując ekspansję infekcji z zakażonych tkanek do chłonki i osocza.

 

Rozpuszczone w wodzie organiczne substancje będące wydzielinami niektórych komórek organizmu: tworzą płyn mózgowo-rdzeniowy chroniący ośrodkowy układ nerwowy, tworzą płyn owodniowy pozwalający żyć płodowi, są obecne w oku, uchu, torebkach stawowych.

 

Całkowita wymiana płynu owodniowego następuje w ciągu dwóch godzin a w ciągu doby czterokrotnie wymieniony jest płyn mózgowo-rdzeniowy. Ciągła wymiana ww. płynów ma zapewnić stale niskie stężenie substancji organicznych w tych płynach, czyli stworzyć nieprzyjazne środowisko dla mikrobiologicznego życia w tych płynach. Czas inkubacji zakażenia do poziomu niebezpiecznego jest dłuższy niż czas w którym następuje całkowita wymiana ww. płynów.

 

W organizmie są wewnętrzne środowiska do których komórki UO nie mają dostępu lub dostęp jest bardzo utrudniony a stężenia roztworów organicznych w tych środowiskach (z racji pełnionych funkcji) muszą być wyższe od stężeń roztworów biologicznie bezpiecznych.

 

Takimi przyjaznymi środowiskami dla życia pasożytniczych komórek są min. przestrzenie w oku z organicznymi zawartościami: rogówki, soczewki i ciała szklistego.

W uchu płynna zawartość ślimaka, w stawach maź wypełniająca torebki są również substancjami będącymi przyjaznymi środowiskami dla życia drobnoustrojów.

 

Organizmy współczesnej populacji ludzkiej nie radzą sobie z infekcjami w tych wewnątrzustrojowych środowiskach. Świadczy o tym duża ilość: wszczepianych protez stawowych, wykonywanych zabiegów wszczepienia sztucznych soczewek i koniecznych przeszczepów rogówki, czy ogromne zapotrzebowanie na aparaty słuchowe.

 

Brak ochrony mikrobiologicznej ze strony UO i duży udział procentowy substancji organicznych (kolagenu, kwasu hialuronowego, glutationu, krystaliny, albuminoidu) w tkankach: soczewki rogówki i ciała szklistego tworzą przyjazne środowiska dla rozwoju infekcji w tych tkankach.

 

Pierwszą skuteczną ochronę substancji organicznych w oku i tkanek oka przed zakażeniami wdrożył Carl Crede. "W 1879 r. wprowadził metodę profilaktyki rzeżączkowego zapalenia spojówki u noworodków przez zakrapianie oczu 1% roztworem azotanu srebra (zabieg Credego)"-Wikipedia.

Warto dodać, że metoda ta jest uniwersalna bo skuteczna w profilaktyce bakteryjnych, grzybiczych i wirusowych zakażeń oka.

Metoda ta nie jest pozbawiona negatywnych skutków dla komórek oka. Silnie utleniające jony NO3- działają destrukcyjnie na błony komórkowe delikatnych tkanek oka a jony srebra reagują z solą fizjologiczną zawartą w łzach i wytrąca się nierozpuszczalny w wodzie chlorek srebra.

Pomimo swojej niedoskonałości ta metoda jest rekomendowana i stosowana również obecnie.

Crede wykorzystał chemiczną metodę uzyskiwania aktywnego biologicznie srebra - jonów.

 

Obecnie znana jest fizyczna metoda uzyskiwania aktywnego biologicznie srebra - metalicznych nanocząstek srebra w wodnym układzie koloidalnym. Takie “koloidalne srebro” nie posiada ww. wad wodnego roztworu AgNO3.

Lubię to! Skomentuj1 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Komentarze

Inne tematy w dziale Rozmaitości