Zamiast Ameryki wybieramy Białoruś

Gdy 4 lipca premier Tusk w odpowiedzi dla amerykańskiej inicjatywy postawienia na terenie naszego kraju tarczy podniósł poprzeczkę jeszcze wyżej, zasłaniając się chęcią uzyskania dla Polski jeszcze korzystniejszych warunków, uważałem że coś w tym jest nie tak. I nie pomyliłem się, jednak na dowody mojej tezy musiałem jeszcze poczekać. Kilka dni po tym wydarzeniu niezależna.pl napisała o przyznanym dla premiera Tuska orderze imienia Lenina za postawę Polski w sprawie tarczy antyrakietowej. Biorąc pod uwagę stosunek premiera do Moskwy, postawę wobec Ameryki, a także ten znamienny order, o którym o dziwo w mediach nie powiedziano już wiedziałem jaka czeka nas polityka na kolejne lata. Pozornie wspierać będziemy Unię i Amerykę, a po cichu nadal kolaborować z naszym przyjacielem ze wschodu.

Szczerze zdziwiłem się także po przeczytaniu ostatniego artykułu na niezależna.pl , w którym jasno jest napisane, że Polska polityka zagraniczna stara się odbudować stosunki dyplomatyczne z Białorusią. Projekt ten zakłada współpracę partnerską pomiędzy naszymi krajami, a przedstawiał go w Mińsku wiceminister spraw wewnętrznych Piotr Stachańczyk. Zastanawia mnie dlaczego tak przełomowe wydarzenie zostało przemilczane w polskich mediach. Najwyraźniej w kraju są znacznie ważniejsze sprawy, chociażby nowy kawał Palikota, który po zakazie publicznego wypowiadania się w mediach postanowił zostać mimem, co z chęcią zaprezentował podsiadając prezesa PiS w Sejmie i zachowując się jak „zły dyrektor”. Cały kraj słyszał o tym kawale, z którego posłowie Platformy boki zrywają po dziś dzień. Tak też nie ma się co dziwić, że media nie znalazły czasu na sprawę jakiejś tam Białorusi. A szkoda, bo projekt zaproponowany przez wiceministra spraw wewnętrznych zapowiada się bardzo ciekawie. Zacytuję za portalem neizależna.pl „Prócz korzystnych dla Mińska planów obniżki ceny wiz i umowy o „małym” ruchu granicznym – domagać się będzie (Polska) zniesienia większości sankcji nałożonych na Białoruś przez Unię Europejską (zakazy wjazdu dla białoruskich oficjeli, karne cła). W Brześciu, gdzie toczyły się rozmowy, padła też propozycja wspólnych przedsięwzięć gospodarczych wartych nawet pół miliarda euro.”

Zostaje zastanowić się, czy to przemilczane wydarzenia miało być prezentem dla Rosji, wszak odrzucenie, czy też narzucenie amerykanom poprzeczki ponad ich chęci może okazać się zbyt małym prezentem, a przyjaźń pomiędzy naszymi krajami trwać będzie wiecznie, jak mawiano w czasach głębokiej komuny. Warto więc dbać o kraje, które mają z Kremlem dobre stosunki, bo one mogą w przyszłości wstawić się i za nami na czerwonym dywanie w Moskwie. Tylko czy takiej polityki chcieliśmy popierając Platformę Obywatelską?