97 obserwujących
387 notek
689k odsłon
1409 odsłon

1939 – Wojsko Niepodległej (cz. XV)

Wykop Skomentuj1

Siły zbrojne II RP, Lotnictwo, Obserwacyjne, łącznikowe, szkolne.

imageLublin R-XIII  konstrukcji inż. Jerzego Rudlickiego był na wyposażeniu eskadr obserwacyjno-łącznikowych od 1931. Bardzo łatwy w pilotażu, posiadał doskonałe własności lotne (podczas prób w IBTL, w wyniku intensywnej akrobacji nastąpiło ścięcie sworznia mocującego drążek sterowy. Pilot, pozbawiony możliwości sterowania, wyskoczył na spadochronie; samolot- bez pilota- wykonał prawidłowe lądowanie na polu i zatrzymał się w rowie).

Uzbrojenie: 2-3 km, 200 kg bomb. Zależnie od wersji prędkość  180-195 km/h
pułap- 4100-4450 m, zasięg- 600 km.
Łącznie wybudowano 288 szt.,  także w wersji wodnosamolotu dla MW.image

Od 1938 był wycofywany z pierwszej linii. W 1939 r. w lotnictwie wojskowym znajdowało ok. 150 samolotów R-XIII, z czego 50 szt. w jednostkach bojowych, 30 szt. w szkolnictwie, 30 szt. w rezerwie i około 40 szt. w remontach.

We wrześniu 1939 samoloty R-XIII wykonywały loty bliskiego i dalekiego rozpoznania, loty łącznikowe, z zaopatrzeniem w części zamienne, mapy i medykamenty, dokonywały zrzutu ulotek, przeprowadzono 474 loty rozpoznawcze i 107 łącznikowych.
W czasie walk 40 samolotów uległo zniszczeniu, a 10 udało się ewakuować do Rumunii. Wraz z samolotami z eskadr szkolnych i treningowych w Rumunii znalazły się 23 samoloty R-XIII. Jeden wylądował w ZSRR. Kilkanaście R-XIII zdobyło lotnictwo niemieckie. W Rumunii wykorzystywano je do szkolenia, aż do 1944 r.

Iimagenż. Rudlicki skonstruował wiele samolotów, głównie odmian Lublin R. Po mobilizacji w 1939 r. przydzielony do parku 4 Pułku Lotniczego, prowadził kolumnę samochodową PLL ”Lot”, przez Rumunię, Jugosławię i Włochy do Francji. Skierowany do pracy w przemyśle lotniczym, następnie pracował w Anglii. Opracował szereg wynalazków i patentów, na polecenie dowództwa amerykańskiego zaprojektował instalację karabinów maszynowych dla samolotów o specjalnym przeznaczeniu, drzwi  bombowe w samolocie Martin B-26 ”Marauder, specjalny wyrzutnik bombowy do bombardowań dywanowych, przeznaczony do samolotów Boeing B-17 ”Flying Fortress” i system automatycznego sterowania wieżyczkami strzeleckimi. Samoloty Boeing B-17 zaopatrzone w te urządzenia, zdolne do zrzutu 300 kg bomb szeregowo w różnych kombinacjach, torowały drogę lądowaniu aliantów w Europie i stosowane były do końca wojny. Od 1945 pracował w USA. Przy jego udziale powstały m. in.: samolot rozpoznawczy Republic XF-12 "Rainbow", myśliwce bombardujące Republic F-84 ”Thunderstrjet” i Republic F-84F ”Thunderstreak”. Przedstawił oryginalna metodę pionowego startu, którą w 1964  badała amerykańska Narodowa Rada Wynalazków.

W latach 1934-1935 powstał projekt RWD-14.Miał to być następca samolotu łącznikowo-obserwacyjnego Lublin R-XIII. Kolejne prototypy wykazywały usterki . Dopiero czwarty prototyp RWD-14, oblatany w I połowie 1938 r., przeszedł pomyślnie próby w locie zakończone w lipcu 1938 r. Został zaakceptowany jako RWD-14b do produkcji seryjnej. Do  28.02.1939 r. zbudowano 65 samolotów pod oznaczeniem LWS ”Czapla”. Ze względu na przedłużony okres, gdy samolot wszedł do użytku, uznano go za przestarzały. Następnych zamówień nie udzielano ze względu na przyszłe wprowadzenie samolotów LWS-3 ”Mewa”.

imageUzbrojenie- 1 stały km pilota 7,92 mm i 1 ruchomy km obserwatora kal. 7,92 mm. Wyposażenie- radiostacja, aparat fotograficzny ręczny lub wbudowany
Prędkość  247 km/h, wznoszenie 6,1  m/s, pułap  5100 m, zasięg 675 km.

Do sierpnia 1939 do eskadr trafiło 35 ”Czapli”, reszta znajdowała się w rezerwie. We wrześniu 1939 wykorzystywano je do bliskiego rozpoznania i łączności. Razem z uzupełnieniem w jednostkach znalazło się 49 samolotów, z czego 35 utracono. Nieliczne, uszkodzone egzemplarze dostały się w ręce Niemców i Rosjan. Informacje na temat „Czapli” ewakuowanych do Rumunii są rozbieżne. W lotnictwie rumuńskim samoloty wykorzystywano do szkolenia załóg samolotów obserwacyjnych. W kwietniu 1943 r. miało tam być jeszcze 14 „Czapli”.

imagePod koniec 1936 r. lotnictwo wojskowe zgłosiło zapotrzebowanie na samolot obserwacyjny do kierowania ogniem artylerii oraz bliskiego rozpoznania sięgającego na 50-100 km. Inż. Ciołkosz wykonał  projekt wstępny samolotu, który otrzymał oznaczenie LWS-3 ”Mewa”. Na początku 1937 przeprowadzono próby prototypu. 

Samolot LWS-3 ”Mewa” był starannie opracowany aerodynamicznie,  miał dobre właściwości krótkiego startu, prędkość maksymalną i wznoszenie tego samego rzędu co myśliwski PZL P-11. image
Uzbrojenie: 2 km 7,9 mm stałe w osłonach kół, 1 km 7,9 mm, ruchomy obserwatora. Prędkość maks. – 350 km/h, wznoszenie – 10 m/s, pułap – 8500 m, zasięg – 700 km.

Bułgaria była zainteresowana zakupem 48 LWS-3 Mewa. Termin dostawy określono na koniec 1939 i początek 1940. Ze względu na wybuch wojny zamówienie nie zostało zrealizowane. W czerwcu został zamówiony dla Egiptu okazowy egzemplarz ”Mewy” z terminem dostawy do końca września 1939 r., również i to zamówienie nie zostało zrealizowane.

Wykop Skomentuj1
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Kultura