Poranne gdybanki

 

 

GDYBANKA

 

Gdybyś mnie ujrzał wychodząc z wanny,

A ja byłabym różanym chochołem za oknem,

 

Co pomyślałbyś sobie? Są chwile co wszystko zmienią.

 

Gdybyś mnie spotkał w drodze do ślubu,

A ja byłabym kamieniem i wpadła ci do buta,

 

Czy poszedłbyś dalej raniąc stopę? Poszedłbyś dla zguby?

 

Gdybyś wśród ksiąg znalazł mnie przypadkiem,

We wierszu pisanym w noc jaśminową,

 

Czy rzekłbyś – myliłem się. Pióro wciąż skrzypi.

 

Lecz twoje miłowanie stało na jednej nodze jak bocian,

Odfrunęło na jednej nodze jak bocian.

 

Została zimowa przestrzeń purpurowej jutrzenki.