Chleb nasz powszedni: nienawiść...

        

                    zamykamy nienawiść

                    w szufladach przyzwyczajeń

                    po drogach przerażenia

                    maszerują nagie fakty

                    dopisywane nieuchwytnymi pojęciami

                    naszej wyobraźni

                    lekko stawiają stopy

                    na niewidzialnych grobach swoich przodków

                    ponure

                    ślepe twarze

                    krzyczą i umierają

                    zostawiając omdlałe gwiazdy

                    nieporuszone cienie

                    które spoglądają

                    na płaczącą ziemię

                  /Bez wyjścia - Andrzej Dębkowski/