Niech Wam wybaczy Pan Minister

 

Stalowe zdrowie, błysk spojrzenia,

Na czole troska nieskrywana,

pracuje ciągle bez wytchnienia,

dla naszej sprawy już od rana.

Idee ważne są i trudne,

wyzwanie jednak to podejmie,

bo kto dziś zadba, kto zrozumie?

On rękawicę rzuci, zdejmie!

To głos narodu zmącił ciszę

i zasiał ziarno niepokoju.

Tak, wyście winni, że nadciągnął

hamulec reform, trend zastoju.

Autostrad oto złote nici

już oplatają województwa,

a wkoło niestrudzone głosy

wieszczą upadek, czas bankructwa.

Niech Wam wybaczy pan minister,

bo wielki człowiek tylko może,

Wybaczyć krzywdę tak czynioną,

o każdej dnia i nocy porze.

To negowanie zmian skutecznych,

choć trzeba wysnuć inne wnioski,

każdy dziś krzyczeć więc powinien,

wiwat pan Jacek, Pan Rostowski!