Gramatyka materii

Gdy opisujemy świat zewnętrzny, dążymy do tego by zjawiskom nadać nazwę. Mówimy np. sól kuchenna i nie zastanawiamy się jak jest zbudowana. A w każdej z nich jest atom chloru powiązany oddziaływaniem z atomem sodu. Tworzą konstrukcję powszechną we Wszechświecie – stanowiącą podstawę naszego języka i myślenia. W każdym opisywanym zjawisku można – nie tylko w sensie językowym - wyróżnić podmiot który, poprzez oddziaływanie/”dzianie się” (orzeczenie) wiąże się z dopełnieniem. Taką konstrukcję znajdziemy w każdej cząsteczce, np. w soli, gdzie podmiotem jest chlor powiązany orzeczeniem („dzianiem się”) z sodem (dopełnienie).

Gdy już wprowadzimy nazwę, staje się ona określeniem, za którym kryją się inne opisujące je określenia/zdania. Podobnie zbudowana jest każda obserwowana materia.

Czy materia jest taka ponieważ taki jest nasz język, czy też budowa materii jest pierwotna wobec języka?

A może istnieje wzajemny wpływ języka na materię i odwrotnie?

Analizując fizykę kwantową, można odnieść wrażenie, że dochodzimy do granic języka, do wielkości przy których, zdania logiczne tracą sens. Obserwujemy zjawiska – jak dualizm korpuskularno-falowy – w którym obiekt mikro jest albo materią (podmiotem) albo „dzianiem się”, falą (orzeczeniem). I to w zależności od tego czy badacz obserwuje cząstkę, czy nie.

Jeszcze bardziej niepoznawalny językowo, jest świat w wymiarze Plancka, w którym żadne logiczne stwierdzenie nie ma sensu.

Wydawało by się, że istnieje opis świata, niezależny od praw języka i gramatyki. Takim światem wydaje się być matematyka. Ale spójrzmy na najprostsze równanie x = 2. Czytamy je tak: x (podmiot) równa się (orzeczenie) 2. I tak jest z każdym równaniem i nierównością w matematyce: są to zdania z podmiotem i orzeczeniem (dopełnieniem), wyrażane poprzez matematyczne symbole

... i można się było tego spodziewać, skoro cały Wszechświat zbudowany jest z podmiotów, orzeczeń i dopełnień!

A teraz spójrzmy na siebie. Każda cząsteczka organiczna wypełniająca nasze ciało jest zapisanym zdaniem z wyróżnionym podmiotem i orzeczeniem. I te zdania zawsze są pozytywne, bo każde ciało dąży do najlepszej formy siebie. Chyba że, pod wpływem natłoku informacji, natłoku zdań z zewnątrz, zdania te ulegają deformacji powodując liczne stanu chorobowe.

Pamiętaj – jesteś organicznie zbiorem zdań, odczytywanym przez sieć neuronów oplatających Twoje ciało. Wszystko co wiesz, kim jesteś - jest zapisane w Tobie.