Xiaobo jak von Ossietzky?

Carl von Ossietzky, publicysta, aktywista na rzecz demokracji i republikańskich wartości, pacyfista, aresztowany i torturowany przez gestapo został osadzony w 1933 r. w obozie koncentracyjnym w Sonnenburgu, następnie w 1934 r. w KZ Esterwegen. W 1936 r. został laureatem pokojowej nagrody Nobla za rok 1935, dwa lata później zmarł na gruźlicę w berlińskim szpitalu, gdzie do końca życia pozostawał pod nadzorem policji, upokarzany i torturowany.

Po tym wydarzeniu Adolf Hitler zastrzegł i oświadczył swemu narodowi, że już żaden Niemiec nigdy nie powinien odebrać nagrody Nobla… Nie muszę wspominać, że główny bohater wydarzenia, von Ossietzky, nie mógł jej osobiście odebrać.

74 lata później widzimy kolejny totalitaryzm odnoszący sukcesy; świat Zachodu bezradnie spogląda na wzrastająca potęgę Chin i wciąż dokłada im splendoru, przyznając np. Olimpiadę w Pekinie, nie mówiąc już o tym, że cały świat, pazerny i chciwy szybkich pieniędzy i zysku, tuczy dzień w dzień papierowego smoka. Kto wie, czy nie na swoją własną zgubę?

Czy Liu dowie się oficjalnie o swoim osobistym sukcesie, prestiżu ważnym nie tylko dla niego, ale też dla marzących o wolnych Chinach, patriotach ukrywających się w podziemiu? (Bo to, że społeczeństwo chińskie się o tym dowie, to w to nie wątpię). Czy Xiaobo wyjdzie kiedykolwiek z więzienia, czy w ogóle jeszcze żyje?

Teraz czekam już tylko na decyzję władz chińskich.

Czy podobnie jak naziści, zdecydują, że już żaden Chińczyk nie może więcej otrzymać Nobla?

Podobieństw między narodowym socjalizmem a chińskim komunizmem zapewne znalazłoby się więcej, chociażby obozy koncentracyjne, obozy pracy, eksperymenty biologiczne na więźniach, itp.,  ale taką spektakularną analogią tych dwóch totalitarnych reżimów jest oczywiście kontrowersyjna Olimpiada w Berlinie i Pekinie.

Mam nadzieję, że więcej podobieństw nie będzie.

A paradoks Ossietzky’ego polega na tym jego SS w nazwisku.