Poradnik nowoczesnego homofoba

 

Świat pędzi naprzód tak szybko, że o mało co się nie zabije. Takie na przykład Stany Zjednoczone Ameryki Północnej, w hollywoodzkim stylu gnają ku swojej zagładzie, szukając na siłę kolejnych wrogów ludzkości i światowego pokoju. Napaść i późniejsza okupacja Afganistanu oraz Iraku, sprowadziła tego kolosa, wspartego na nic nie wartym dolarze oraz chińskiej gospodarce, do parteru, zaś planowana agresja na suwerenny i niepodległy Iran, pognębi go ostatecznie. Ludzka myśl rozwija się także w kierunku, nieznanej jak do tej chwili, wielopoziomowej głupoty. Przykładowo, ci sami ludzie potrafią gorąco przyklasnąć scaleniowej idei Unii Europejskiej i bez chwili namysłu zaakceptować Traktat Lizboński, równocześnie grając larum nad w pełni zintegrowanym z Chinami, Tybetem. Nie inaczej sprawa ma się z rozwojem obyczajowości ludzkiej. Tutaj przodownikiem jest Holandia, która rozwiązała już problem uciążliwych staruszków. Wystarczy jeden donos o tym, ze dziadunio strasznie cierpi, a usłużny bandyta w białym kitlu, raz dwa odeśle przodka do krainy wiecznie świeżych tulipanów. Ta sama Holandia jest w forpoczcie równouprawnienia wszelakiej maści, i zdążyła już dawno zrównać w prawach normalne małżeństwa z homoseksualna koegzystencja pod jednym dachem. Nie dziwota więc, że po przepełnionym troską o Lecha Kaczyńskiego pośle Palikocie i premierze Tusku, nad problemem rzekomej homofobii urzędującego, polskiego prezydenta, pochylił się premier Holandii.

 

Nie będę tutaj roztrząsał kwestii tego, czy Lech Kaczyński rzeczywiście homofobem jest, czy też tylko udaje lub zgoła jest mu to tylko imputowane. Zajmę się raczej samym problemem homofobii Polaków.

 

Polska homofobia, jak większość rzeczy w kraju nad Wisłą, jest marnej jakości, siermiężna, zaściankowa, bez polotu, jednym słowem jaskiniowa. Polacy wysysają homofobię z mlekiem matki, podobnie zresztą jak antysemityzm, rusofobię, germanofobię. Zakrawa na cud, że przy takiej zawartości fobio protein, mleko polskich matek ma jeszcze jakąś wartość odżywczą. Przeciętny, polski homofob nigdy nie spotkał na swej drodze prawdziwego pederasty, a jeśli już do tego doszło, lub w jego otoczeniu pojawił sięjakiś homo po coming out, to reaguje on na taki fakt w sposób mało wyszukany. Kończy sięto na niewinnych dowcipach, epitetach typu pedał, ciota, pedryl, kontakty osobiste zostają zerwane lub mocno zredukowane. Zazwyczaj jednak nie dochodzi do aktów przemocy wobec pederastów. Powodem jest tutaj wrodzone tchórzostwo polskich homofobów. Najzwyczajniej w świecie bojąsięoni zarazić HIV, o co przy mordobiciu wcale nie tak trudno. Innąprzyczynę tego, ze nietykalność cielesna pederastów jest szanowana, możemy upatrywać w tym, że zwykły, polski, jaskiniowy homofob brzydzi sie ich.

 

Znając źródło polskiej homofobii, możemy śmiało postawić tezę, że jest on nie do wyeliminowania bez wprowadzenia administracyjnego zakazu karmienia piersią (wersja light) lub masowej sterylizacji Polek w wieku rozrodczym (wersja hard). Jedno i drugie rozwiązanie, na chwilę obecną, nie wchodzi w rachubę, tak wiec powinno się skupić na ucywilizowaniu polskiej homofobii i przekształceniu jej w homofobię nowoczesną.

 

Jak więc miałaby wyglądać postać nowoczesnej homofobii? Otóż nowoczesny homofob powinien odrzucić wszelkie prymitywne zachowania typu, obśmiewanie czy też używanie obraźliwych epitetów, oraz przyoblec się w czyste szaty niczym nie skrępowanej tolerancji. Swoją postawą i otwartością na wszelkich odmieńców, powinien zjednywać sobie sympatię, a nawet przyjaźń napotkanych pederastów, oraz budować, jak premier Tusk, milą atmosferę wzajemnego zaufania. Po co? Po to, aby w odpowiednim momencie nakłonić tego czy owego delikwenta do dokonania aktu coming out. Dalej nie musi się już trudzić, ponieważ resztę roboty wykonają jaskiniowcy. Istnieje uzasadniona obawa, że po społecznym skasowaniu jednego pederasty, zaufanie lokalnego środowiska homoseksualnego do nowoczesnego homofoba zmaleje. Jest na to jedna rada. Nowoczesny homofob powinien wyrazić swój najszczerszy żal i podtrzymywać pederastów na duchu. Wojna z homofobią łatwa nie jest, oraz oczywista oczywistość, wymaga ofiar.