Kim jest leming ?

Kim jest leming ? Zgodnie z powszechnie przyjętą definicją jest to istota, która bezkrytycznie przyjmuje podawaną jej informację, doprowadzając tym samym w sytuacjach skrajnych do własnej śmierci. Ostatnimi czasy część konserwatywnych publicystów zaczęła określać tym mianem „przeciętnego” wyborcę PO, który ich zdaniem bezrozumnie konsumuje informacje medialne i daje się propagandzie dosłownie wodzić za noc. Na swój jak i całego stada pohybel.

Zgodnie z definicją taką właśnie parą lemingów są moi rodzice. Zamieszkują zachodnią Polskę, głosowali na Tuska oraz Komorowskiego. Nie cierpią wszelkich przejawów Kaczyzmu. Czy jednak zasługują na to miano ? Oboje dorobili się w życiu dzięki przedsiębiorczości i uporowi. Ojciec nie zgodził się na podpisanie lojalki w 82r. i stracił pracę. Nie stanowili trzonu „Solidarności” ale zrobili dla tego kraju równie dużo. Od samego początku przemian ’89r. uwierzyli w wolność. Zakładali firmy które radziły sobie z różnym skutkiem.

Obecne przedsięwzięcie ma już 10 lat i świetnie prosperuje. Zamieszkują gminę, które legendą jest obecny poseł PO, która z przeciętnej stała się najbogatszą w Polsce. Tak oglądają telewizję i powtarzają propagandę, której tam pełno. Ale czy to oznacza ,że jakikolwiek konserwatywny publicysta, który na ogół nie ma żadnego doświadczenia w prowadzeniu biznesu czy pracy innej niż stukanie w klawiaturę, pozwalał sobie na określanie wielkiej części naszego społeczeństwa lemingami ?

Coś złego się dzieje z konserwatywną publicystyką ostatnimi czasy. Powód dla ,którego od samego początku mojego zainteresowania życiem politycznym, odrzucało mnie od prasy typu „Gazeta Wyborcza” czy „Polityka” był kategoryzowanie ludzi i poglądów na słuszne i „nieprawe” a następnie eliminacja tych drugich. Kpiną, żartem, określaniem przeciwników opisami, który umożliwiały ich ośmieszenie i przypięcie odpowiednich łatek.

Dzisiaj gdy rośnie w siłę publicystyka środowisk, które do niedawna broniły się rękami i nogami przed takim traktowaniem dostrzegam próbę uruchomienia tego samego procesu. Najzabawniejsze jest to ,że redaktor Łukasz Warzecha, który zainicjował debatę krytykując środowiska Gazety Polskiej za to, że nie chcą otwierać się na nowe środowiska jest jednym z głównych prowodyrów takiego właśnie znakowania Polaków. Słowo leming w jego publicystyce jest odmieniane przez wszystkie przypadki, tak samo jak pogarda dla wszystkich tych, którzy propagandzie Tuskowego reżimu medialnego ulegają.

Przekonanie o samobójczych tendencjach lemingów są tylko i wyłącznie mitem. Klisza o samobójstwach rozpropagowany przez filmowców oraz twórców gier ma źródła w Skandynawii, gdzie przed wiekami tak tłumaczono sobie nagłe wzrosty i spadki ich populacji. Szkoda ,że ludzie których do niedawno postrzegałem jak odmianę w stosunku do pióropałkarzy typu Stasińki, Wojciechowski czy Kublik decydują się na tą podobną metodę uprawy dziennikarstwa.

www.ujadacze.pl