Reminiscencja na temat "Pieśni nad pieśniami. "

 Z cyklu: " Wołanie z głębin celibatu". ( Uzupełnienie własnego wiersza , który znikł z blogu).

 

                                       Moje sarnięta.

 

                  Doliny Twoich dłoni są miodną słodyczą płynące.

                 Jednak, jak góra do człowieka

                  nie zbliżą się do mych sarniąt tęskniących.

 

                  Te dwa sarnięta tęskniące

                   nie mogą się zerwać do biegu

                   ku tym dolinom milczącym,

                   by zanieść wieść o ugorze

                   z pragnienia ginącym !                            (  Pamięci  + Jerzego Statysty )