5 obserwujących
169 notek
82k odsłony
163 odsłony

Operacja N-86/88

Wykop Skomentuj

Geneza problemu.


W lutym 1939 r. (według innych danych w grudniu 1938 r.) do kancelarii Hitlera nadszedł list od niejakiego Knauera, ojca niemowlęcia, które urodziło się z niedorozwojem jednej stopy oraz było pozbawione jednego przedramienia, ślepe i z „wrodzonym idiotyzmem”. Autor listu prosił, aby temu dziecku udzielono „łaski śmierci” tak, by je „usunąć” (niemowlę to było badane w klinice pediatrycznej w Lipsku przez prof. Wernera Catela, który zaproponował wystąpienie z taką prośbą do Hitlera). Hitler polecił swemu osobistemu lekarzowi dr. Karlowi Brandtowi, aby zbadać to dziecko i jeśli informacje okażą się prawdziwe – zabić je. Polecił również Brandtowi oraz szefowi swojej kancelarii Philippowi Bouhlerowi, aby w przyszłości podobne przypadki załatwiali podobnie. Dziecko Knauera prawdopodobnie zginęło zabite zastrzykiem.


źródło - https://pl.wikipedia.org/wiki/Akcja_T4


I tak jak dziś pozostają dylematy prawne czy pozwolić ludziom niepełnosprawnym rozmnażać się czy ich "sterylizować". Pozostaje pytanie kto ma się nimi opiekować po śmierci rodziny i czy procesu ich życia nie skracać. Wszak z pewnych grup niepełnosprawności pożytku społecznego nie ma. Nie da się mówić aby problem dotyczył całego spektrum osób niepełnosprawnych niemniej o ich losie decyduje się obecnie na Nowogrodzkiej 86/88 w Warszawie.


Pod nieobecność chorego Prezesa partii rządzącej, którego od niepełnosprawności dzieli decyzja o operacji inni nie do końca świadomi potrzeb społecznych próbują wypaść z swoimi pomysłami lepiej od NSDAP.


Vox populi vox Dei z czasów przedwojennych brzmiało całkiem podobnie jak dziś. Choć dziś wielu sprzeciwia się takiemu podejściu to zbyt wielu wtrąca się w sprawy osobiste tych których problem dotyczy.


Kiedyś pielęgniarka miała prawo zabić dziecko zaraz po urodzeniu aby uwolnić rodziców od ciężaru jego wychowywania w sytuacji gdy nowo narodzone dziecko jest dotknięte następującymi ciężkimi wrodzonymi wadami:

(1) idiotyzm oraz mongolizm (zwłaszcza przypadki związane ze ślepotą i głuchotą),

(2) małogłowie (nieproporcjonalnie małe wymiary głowy, zwłaszcza części mózgowej czaszki),

(3) wodogłowie wysokiego bądź zaawansowanego stopnia,

(4) ułomności wszelkiego rodzaju, a w szczególności brak całych kończyn, ciężkie rozszczepienia głowy i kręgosłupa itd.,

(5) porażenia włącznie z chorobą Little’a.

źródło - https://pl.wikipedia.org/wiki/Akcja_T4


Obecna akcja N 86/88 dotknięta wykonywana w oparciu o polską racje stanu polega na "obciążeniu rodziców" obowiązkiem gwarancji opieki nad dzieckiem niepełnosprawnym. W świetle prawa jest co prawda możliwość pozostawienia dziecka i zrzeczenia się rodzicielstwa. Praktyka ta nie jest jednak zbyt często stosowana. Los dzieci tak pozostawionych w Zakładach opieki społecznej.


Bardzo pięknie zmienione słowo "zakład" w "dom".

 Są różne typy domów pomocy społecznej, np.:

    osób w podeszłym wieku,
    osób przewlekle somatycznie chorych,
    osób przewlekle psychicznie chorych,
    dorosłych niepełnosprawnych intelektualnie,
    dzieci i młodzieży niepełnosprawnych intelektualnie,
    osób niepełnosprawnych fizycznie.

Przy podejmowaniu decyzji o umieszczeniu osoby w DPS brana jest pod uwagę sytuacja osoby kierowanej. Osoba samotna wymagająca całkowitej opieki będzie skierowana do DPS w pierwszej kolejności.


 Obowiązani do wnoszenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej są – w kolejności:

    mieszkaniec domu, a w przypadku osób małoletnich – przedstawiciel ustawowy z dochodów dziecka,
    małżonek (zstępni przed wstępnymi),
    gmina, z której osoba została skierowana do domu pomocy społecznej.

1. Mieszkaniec DPS – nie więcej niż 70 proc. dochodu

Nieprawdą jest, że osoba ubiegająca się o przyjęcie musi mieć określony wysoki dochód. Jeżeli dochód ubiegającej się osoby nie jest wystarczający do pokrycia opłaty za pobyt w domu, wówczas badana jest sytuacja finansowa członków jej najbliższej rodziny.
2. Małżonek, zstępni przed wstępnymi

Jeżeli małżonek nie żyje, do ponoszenia opłat zobowiązane są dzieci.
Ze względu na dobry status materialny dzieci mogą dofinansować dobrowolnie różnicę do pełnej odpłatności (od 70 proc. – odpłatność mieszkańca).

Osoba samotnie gospodarująca dofinansowuje pobyt członka rodziny w DPS, jeżeli jej dochód jest wyższy niż  300 proc. kryterium dochodowego, tj. 542 zł x 300 proc.= 1 626 zł.

Natomiast osoba gospodarująca w rodzinie obowiązana jest do dofinansowania pobytu w DPS swojego członka rodziny, jeżeli dochód na osobę w rodzinie jest wyższy niż 300 proc. kryterium dochodowego, tj. 456 zł x 300  proc. = 1368 zł/ os. w rodzinie.

W każdym jednak z tych przypadków kwota dochodu pozostająca po wniesieniu opłaty za pobyt w DPS nie może być niższa niż 250 proc. kryterium dochodowego (odpowiednio: dla osoby samotnie gospodarującej lub osoby w rodzinie).

Wykop Skomentuj
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Polityka