Jak Bóg miał nas po same dziurki

 

 

„– Ciemność, która nadciągnęła znad Morza Śródziemnego, okryła znienawidzone przez procuratora miasto. Zniknęły wiszące mosty, łączące świątynię ze straszliwą wieżą Antoniusza, otchłań zwaliła się z niebios i pochłonęła skrzydlatych bogów ponad hipodromem… Jeruszalaim, wielkie miasto zniknęło, jak gdyby nigdy nie istniało…”  

 

Przypatrując się uważniej ostatnim zarejestrowanym wydarzeniom, jakie miały miejsce na przykład nad obwodem czelabińskim na Uralu – grad odłamków meteorytu, który wybuchł i ranił ponad 1100 osób, a sam wybuch wdzierającej się w atmosferę materii z kosmosu obliczono na ponad 500 kiloton ekwiwalentu trotylu, i temu, że wybuch ten nie miał żadnego związku z przelatującym asteroidem 2012 DA14., to należałoby sobie zadać pytanie: Czy naprawdę jesteśmy bezpieczni?

 Z jednej strony uczeni w spoglądaniu w niebo, i nie są to tym razem wróżbici, odkrywają wciąż nowe konstelacje i potrafią z dokładnością … No właśnie jaka jest ta dokładność i jaka jest ta cała wiedza ludzi uczonych, skoro natura i tak robi co chce, i to na dodatek po cichu i po swojemu.  

Z wielką ostrożnością podchodzę do wszelakich wróżb i przepowiedni, do widzeń jasnowidzów i współczesnych magów, do tego co nam wróżą z ręki, fusów, kart i gwiazd. Jednak jest coś, co wyciąga te wiadomości zepchnięte do czeluści lochów mojej pamięci na wierzch i porównuje fakty z przepowiedniami choćby proroka Nostradamusa, czy wieszczki Sybilli, których przepowiednie o wiele trafniej niż przepowiednie Majów (choć tutaj możliwe jest złe odczytanie daty zapowiadanego końca świata) przewidziały takie detale, jak obsadę głów państw, jak dwie wojny, jak konklawe, które ma nastąpić, i po wyborze na papieża Piotrowej Stolicy czarnoskórego kapłana, Ziemię spotkają niesamowitości, jakie niosą ze sobą czterej Jeźdźcy Apokalipsy.

O ile potrafię wyobrazić sobie sytuację, że istnieje jakieś dajmy na to stowarzyszenie (nazwa w tej chwili jest najmniej istotna), które, przypuśćmy, decyduje o obsadzie ziemskiej władzy z władzą kościelną również, i moc sprawcza owego <<stowarzyszenia>> jest tak wielka, że potrafi zapanować nad pokojem na Ziemi lub go zerwać w dowolnym miejscu i czasie, a decydującym powodem może być przeludnienie lub wydumany konflikt o skrawek ziemi, czy korytarz, ukrywając przed społeczeństwem główny powód, który zazwyczaj jest dyktowany chciwością Twórców Nowego Porządku Świata, że „Wojna jest największą higieną ludzkości”, o tyle nie potrafię zrozumieć sytuacji, wobec której całe narody pozostają bierni. Jesteśmy świadkami swoistego Przeniesienia ze starożytności zmagań na prastarej arenie, gdzie głównym zawołaniem było: „Igrzysk i chleba”.

Więc patrzę na to, co dzieje się w świecie ateistów, chrześcijan, muzułmanów i innych religii. Widzę przepych, a po drugiej stronie, nie do ogarnięcia ludzkim rozumem, nędzę. Patrzę jak tym światem rządzi chciwość garstki, która ma faktyczną władzę i urządza sobie coraz to barwniejsze igrzyska. Patrzę i zastanawiam się, kiedy to wszystko pierdyknie, kiedy nas wszystkich szlag trafi i pójdziemy do wszystkich diabłów, bo Bóg ma nas po same dziurki…

I kiedy widzę, jak dzieje się coś, na co żadnego wpływu nie mają ci „magowie” od tworzenia nowego porządku, kiedy wolno zwala się na nas niebo, a ziemia i wody stają się nieposłuszne, to oczyma wyobraźni, ku mojemu zadowoleniu, a ich niedowierzaniu, widzę strach jaki gości w ich oczach. I choć nie wiem tego na pewno, czy bardziej boją się śmierci, czy potępienia, to wydaje i się, że byłoby sprawiedliwiej, aby pewne rzeczy na tej ziemi dobiegły końca, aby inne mogły się zacząć. Może wtedy ten świat przestanie być taki dziwny?