21 Sierpnia 1920 na zachód od Ciechanowa. Jeszcze toczyła się Bitwa Warszawska..

Na starej "jedynce" czyli byłej Drodze Krajowej nr 1, teraz równoległej do ekspresówki S6 drodze wojewódzkiej nr 587 pomiędzy zjazdami S6 Unierzyż i Strzegowo, jadąc od Warszawy na północ - po lewej stronie, 400 m za barem leśnym (smaczna grochówka i mielone i pierogi dobre)
stoi od kilku lat obelisk przypominający, że aż tu dotarła w 1920 r. Czerwona zaraza
i że tu właśnie 21 Sierpnia 1920 Wojsko Polskie skutecznie ją odparło 21 sierpnia 1920 = 7 dni po rozpoczęciu Bitwy Warszawskiej

To miejsce na Streetview Google maps:
^{https://www.google.com/maps/@52.9162504,20.2864164,3a,15y,73.57h,78.29t/data=!3m6!1e1!3m4!1s7F1zWfNc04gEWW48bIuQUw!2e0!7i16384!8i8192!5m1!1e1?coh=205409&entry=ttu}

Ciekawa paralela między obecnymi sposobami zatrzymania Sowietów na Ukrainie, a tymi z 1920 roku (też na Ukrainie - zachodniej) :

  "Na początku lipca, gdy Budionny zdobył Równe, dowództwo frontu ukraińskiego widząc w samolotach ważny sposób rozpoznania przeciwnika, zaczęło się domagać wzmocnienia swych sił lotniczych.
  Szef frontu – mjr Kutrzeba – w swej depeszy do Naczelnego Dowództwa pisał:
- „mam jeszcze jedną prośbę, lotników, lotników, lotników…..
oddam całą dywizję każdy jak dostanę 20 aparatów i ręczę, że Budionny za tydzień przestanie istnieć…. Zamiast poboru nowych roczników kawalerii zaangażowałbym cyrkowców amerykańskich, japońskich, którzy by rzucali bomby na Budionnego”.
 Również Rydz-Śmigły apelował:
- „na gwałt przysyłajcie aeroplany. Nie żałować pieniędzy na zakup na wielką skalę”.

  W rezultacie tych ponagleń wystawiono w połowie lipca ad hoc zespół złożony z dwóch eskadr: 7 „kościuszkowskiej” oraz 21, który miał pomóc lokalizować i zwalczać nieuchwytnego Budionnego."
Godziemba, "Orły contra Budionny"

Bolszewicy doceniali role polskiego lotnictwa.
Izaak Babel w swoim „Dzienniku 1920” napisał: „Polacy bronią się w główniej mierze akcjami lotnictwa, aeroplany staja się groźne… daleki i jakby zwolniony terkot karabinów maszynowych, panika w taborach, lecą wciąż lotem koszącym, chowamy się nimi”.

W depeszy z 18 sierpnia Budionny podkreślał, iż „zuchwale zniżając samoloty, nieprzyjaciel ostrzeliwał nasze oddziały i zarzucał je bombami. Wojska atakowane z powietrza nie mniej niż trzy razy na dzień mają ogromne straty w ludziach i koniach. W jednej tylko 6 DK w dniu 17 VIII zabito i zraniono przeszło stu ludzi i sto koni.. Jedno z natarć 6 DK odparto wyłącznie za pomocą płatowców”.