7 obserwujących
20 notek
9974 odsłony
  90   0

[Państwowa emisja pieniądza czyli odzyskanie suwerenności walutowej polskiego państwa]

[Państwowa emisja pieniądza czyli odzyskanie suwerenności walutowej polskiego państwa]

[Fragment mojej nowej książki - W. Błasiak "Zdrada węglowa i jej narodowa alternatywa. Niszczenie polskiego górnictwa węglowego a narodowa strategia rozwoju Polski", Katowice 2021. Można ją zamówić pod adresem: siedemdni97@gmail.com]

 Suwerenność państwa w zakresie procesów ekonomicznych posiada dwie kluczowe i powiązane ze sobą funkcje; funkcję fiskalną w postaci nakładanie i pobierania podatków oraz funkcję monetarną w postaci emitowania i gwarantowania obiegu pieniądza. Obie te funkcje są ze sobą ściśle powiązane, gdyż emisja pieniądza jest warunkiem nakładania i ściągania podatków przez państwo. Bicie monet, obok nakładania podatków, było od wieków wyłącznym przywilejem władców państwa. Suwerenność walutowa i fiskalna państwa to jego w pełni monopolistyczna wyłączność na emisję i obrót pieniądza na swoim terytorium oraz w pełni monopolistyczna wyłączność na nakładanie i ściąganie podatków.

(...)

[Suwerenność walutowa państwa]

 Emisję pieniądza, w odpowiedniej relacji do tworzonej masy wartości ekonomicznych, zapewnia i nadzoruje państwo narodowe. To państwowa waluta danego kraju jest pieniądzem narodowym, który zapewnia pieniężną cyrkulację gospodarczą. I to państwo narodowe gwarantuje ważność pieniądza na terenie swojego terytorium. "Każdy może tworzyć pieniądze; problem leży w ich akceptacji", jak to znakomicie ujął Hyman Minsky. (...)

  Idąc za H. Minsky'm można powiedzieć, iż własne pieniądze może tworzyć każdy bank czy nawet instytucja, a nawet obywatel, ale tylko państwo jest w stanie zagwarantować ich akceptację na swoim narodowym terytorium. I na tym polega jego suwerenność ekonomiczna. A akceptację pieniądza zapewniają wyłącznie suwerenne państwa narodowe. I nie zmienia tego fakt, iż emisję pieniądza prowadzą nade wszystko banki prywatne. Pieniądz nie jest wszakże prywatny, ale państwowy, choć emitowany prywatnie. Prywatne banki nie emitują prywatnych pieniędzy, lecz emitują za zgodą i pod nadzorem państwa pieniądz państwowy w uznanej przez państwo jednostce rachunkowej pieniądza. Emitują złote polskie, dolary USA czy europejskie euro. I nie emitują prywatnego pieniądza Banku Śląskiego ING, prywatnego pieniądza City Group czy prywatnego pieniądza Deutsche Bank.

 Współcześnie dwie główne formy emisji pieniądza w państwach narodowych to emisja pieniądza w formie prywatnego długu bankowego oraz emisja pieniądza w formie deficytu budżetowego rządu. W obu wypadkach mamy do czynienia z emisją pieniądza na pokrycie wytwarzanych niezależnie od niego w gospodarce wartości ekonomicznych w procesie produkcji dóbr i usług. I to wielkość tych wytwarzanych, dzięki procesom produkcji dóbr i usług w gospodarce, wartości ekonomicznych jest kluczowa dla wielkości emisji pieniądza. (...)

[Likwidacja suwerenności walutowej III RP]

 Polska Konstytucja z 1997 roku zawiesiła suwerenność pieniężną polskiego państwa. Odebrała bowiem w artykule 220 p. 1 prawo do zaciągania kredytu przez polski rząd w jego banku centralnym, czyli Narodowym Banku Polski. Tym samym polski rząd został zmuszony do zaciągania kredytu w bankach komercyjnych i na prywatnych rynkach finansowych. Potwierdził to już w skali Unii Europejskiej Traktat Lizboński w artykule 123, który zakazuje Europejskiemu Bankowi Centralnemu i bankom centralnym krajów członkowskich udzielania kredytów zarówno własnym rządom, jak i instytucjom publicznym.

 Tym samym pokrywanie deficytu budżetowego musi się odbywać poprzez zaciąganie długów krajowych i zagranicznych. To rozwiązanie oparte jest na neoliberalnej doktrynie ekonomicznej zakazującej tzw. monetyzacji długu publicznego.

Ten zakaz monetyzacji jest podpierany stale groteskowym argumentem o groźbie hiperinflacji w wypadku finansowania wydatków rządowych przez bank centralny. (...) A jako dowód stale podaje się przykład hiperinflacji w Weimarowskich Niemczech lat 20-tych XX wieku. Ta hiperinflacja była zaś oczywistym wynikiem spłacania przez rządy niemieckie olbrzymich reparacji wojennych na rzecz Wielkiej Brytanii i Francji, które z kolei zmuszone były spłacać gigantyczne długi za dostawy wojenne ze Stanów Zjednoczonych. (...)

[Panowanie społeczne oligarchii finansowej]

 W istocie zaś to rozwiązanie w skali UE jest podyktowane nade wszystko interesami prywatnego kapitału bankowego, czy szerzej tzw. rynków finansowych, które są beneficjentem takiego rozwiązania. Stworzyło to sytuację, gdy państwo jako suweren walutowy gwarantujący wszystkie operacje kredytowe na swoim obszarze, nie ma możliwości kreować swojego własnego kredytu w swoim własnym banku centralnym. Ostatecznie oznacza to sprywatyzowanie istotnej części suwerennej władzy finansowej państwa i wymuszone tworzenie długu publicznego poprzez emisję obligacji skarbowych i bonów skarbowych, w znaczącej części kupowanych przez prywatne rynki finansowe. To efekt panowania politycznego w Unii bankowej oligarchii finansowej, która w ten sposób stworzyła sobie pełny monopol bankowy prywatnej emisji pieniądza. (...)

Lubię to! Skomentuj4 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale