(em)
http://www.itvp.pl/informacje/video.html?channel_id=499&site_id=726&genre_id=503&form_id=473&video=29510
Pospieszalski: - Jeżeli dwóch dżentelmenów będzie chciało zawrzeć związek małżeński, na przykład dwóch Polaków, na przykład w Hiszpanii. Tam zostanie im ten ślub udzielony i co się będzie z nimi działo jak wrócą do Polski.
Sadurski: - Jeżeli na mocy prawa hiszpańskiego dwóch obywateli np. hiszpańskich...
Pospieszalski: - Ale nie, mówię o Polakach.
Sadurski: - Dlaczego dwóch Polaków miałoby zawrzeć związek małżeński w Hiszpanii?
Palikot: - Ponieważ w Polsce jest to niemożliwe, np. z tego powodu.
Sadurski: - No ale ślub się zawiera w kraju swojego obywatelstwa.
Pardon?
Znaczy (abstrahując na chwilę od elementu homo w tej wymianie zdań), czy ślub Hindusa z Malajką ma być zawarty w New Delhi, czy w Kuala Lumpur, czy najpierw w New Delhi a potem w Kuala Lumpur, albo odwrotnie?
A jak będzie zawarty w Nowym Jorku, to będzie nieważny zarówno w New Delhi jak i w Kuala Lumpur?
Sadurski czym prędzej powinien zostać dubeltowym doradcą Ministerstwa Spraw Zagranicznych i Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, ponieważ te dwie polskie instytucje od lat upierają się maniakalnie, że tak samo, jak podobno nie ma zbawienia poza kościołem katolickim, tak małżenstwa i rozwody obywateli polskich nie istnieją o ile nie są zarejestrowane w polskich USC, albo (w wypadku rozwodów) orzeczone przez wyłącznie polskie sądy.
Prowadzi to do wdzięcznej sytuacji farsy, jaka się rozgrywa w polskich konsulatach za granicą za każdym razem, kiedy ktoś wspomni konsulowi, że się właśnie rozwiódł i ponownie ożenił za granicą, a konsul mu na to, że w takim razie jest bigamistą, i jak przyjedzie do Polski to prokuratura może go ścigać z urzędu, a sąd moze mu dać dwa lata wiezienia. Osobiście znam pewną bardzo godną i bogobojną 68-letnią matronę, która dowiedziala się w Konsulacie Generalnym RP w Sydney, że ponieważ niektórych ze swoich czterech mężow poślubiała i rozwodzila sie z nimi w Polsce, a niektórych gdzie indziej, to dla RP jest co najmniej dwukrotną bigamistką, a recydywa jest w Polsce okolicznością obciążającą w postępowaniu karnym.
Wszędzie indziej oprócz Polski używa sie pragmatycznej zasady, że małżeństwo lub rozwód są prawnie ważne, o ile małżeństwo zostało prawomocnie zawarte lub rozwód prawomocnie orzeczony według prawa lokalnego, właściwego miejscowo dla jurysdykcji terytorialnej, w której każde z tych wydarzeń nastąpiło.
Jako podwójny obywatel polski i australijski rozwiedzony i ożeniony w Australii serdecznie namawiam Sadurskiego, by złożył na mnie do polskiej prokuratury donos o bigamię. Sadurski uzyska w ten sposób cenną reputację tzw. 'państwowca'.W danym wypadku, twardego zwolennika budowy globalnej polskiej jurysdykcji administracyjnej i zarządzania twardą ręka z Warszawy 54-milionowym narodem polskim (jeśli liczyć Polonię, jak to chcą niektórzy, na około 16 milionów). W myśl zasady 'Ein Volk, Ein Reich'. 'Ein Staatsangehörigkeit' Sadurskiemu niestety na razie nie wyjdzie, ponieważ Australia, jak mu to powinno być wiadomo, pojmuje swoją suwerenność w ten sposób, że nie odczuwa ptrzeby pytania Warszawy, kogo ma naturalizować, a kogo nie.
A jeśli o mnie chodzi, to pozostanę przy swoim zdaniu, że jak się obywatel australijski stale zamieszkały w Australii tam żeni albo rozwodzi z obywatelką australijską, to nikomu w Warszawie nic do tego, choćby jedno lub oboje z małżonków nominalnie posiadali również i polskie obywatelstwo (ktorego z przyczyn praktykowanych przez RP wstrętów administracyjnych praktycznie niemal nie sposób sie zrzec).
W kontekście unijnym natomiast, to ja już oczyma duszy widzę tą sytuację na sali sądowej w Strasbourgu, kiedy europejski prawnik Sadurski, występujący jako pełnomocnik procesowy Rzeczypospolitej Polskiej, będzie się upierał, że obywatele polscy nie mają prawa zawrzeć związku małżeńskiego w Hiszpanii, krzyczał, tupał, darł na sobie koszulę, rzucał sie na podłogę i nieludzkim głosem wył NIE POZWALAM!!!
Kiedy zaświta 'państwowcom', że praktyczne szanse na regulację z Warszawy, co obywatel polski może w Hiszpanii, lub dowolnej innej Gwadelupie, są zerowe?
----------
PS. Tytuł jest naturalnie z Mleczki i dotyczy kopulacji nosorożca z żyrafą, która zapewne jest w RP nielegalna jako przeciwna naturze albo prawu boskiemu, co najmniej tak samo, jak ślub w Australii czy Hiszpanii.
===================
Z OSTATNIEJ CHWILI:
Sadurski przyznaje się do winy, podaje jako okoliczność łagodzącą pomroczność jasną. Stan goleni prawej chwilowonieznany. http://tekstowisko.salon24.pl/49381,index.html#comment_739112
Od WS
-> autor
Faktycznie, z tymi malzenstwami zawieranymi za granica mi sie pokickalo: mialem moment zaciemnienia pomrocznego. Za to przepraszam widzow. Inna rzecz, ze mogl Pan swa reakcje ujac nieco mniej brutalnie - no ale juz taka poetyka, nie skarze sie.
Pozdr., WS
Znaczy, czy ja mogę teraz liczyć na to, że Sadurski wystąpi w telewizji i tam publicznie odszczeka swoją tezę, że ślub się zawiera w kraju swojego obywatelstwa? Bo jak nie, to ta skrucha jest zasadniczo bezwartościowa, a klasa urzędnicza RP będzie sie podpierać autorytetem Sadurskiego w upieraniu się, że tak wlaśnie ma być.
Komentarze
Pokaż komentarze (15)