Abstrahując

PREAMBUŁA: 

-       Abstrahując od możliwej, choć dotychczas niedowiedzionej, sprzeczności z konstytucją przepisu penalizującego pomówienie Narodu Polskiego (z dużych liter) o udział, organizowanie lub odpowiedzialność za zbrodnie komunistyczne lub nazistowskie; 

-       Abstrahując od obiektywnych trudności zdefiniowania przedmiotu tego pomówienia, czyli zdefiniowania, kto to jest Naród Polski (z dużych liter), ilu jego członków musi się poczuć pomówionymi, aby można było mówić o pomówieniu Narodu jako całości, oraz czy istnienie przynajmniej jednego członka Narodu Polskiego, który się nie czuje pomówiony, jest dostateczną obroną przed takim zarzutem
(nota bene, mało kto wie o tym, że żadna polska ustawa nie zawiera oficjalnej definicji Polaka ani członka Narodu Polskiego); 

-       Abstrahując od niemożliwego do utrzymania założenia, że żaden członek Narodu Polskiego (z dużych liter) nigdy nie brał udziału w popełnieniu lub organizacji zbrodni nazistowskich lub komunistycznych, w związku z czym naród ten jest przykladem  dla wszystkich innych, świeci własnym wewnętrznym światłem i należy mu się miejsce po prawej ręce Opatrzności; oraz 

-       Abstrahując od absurdu uczynienia z pomówienia deliktu karnego, podczas gdy pomówienie jest to z definicji delikt cywilny popełniony na szkodę osoby fizycznej lub prawnej, zaś naród jako taki, nawet z dużej litery, osobowości prawnej ani fizycznej nie posiada

 KONIEC PREAMBUŁY

 

Mam pytanie:

Dlaczego, ile razy jakiś pętak uderzy w żydowski stół, natychmiast muszą się odzywać polskie nożyce?

 

Jeśli twierdzenia Grossa nie mają podstaw, no to nie mają podstaw, i ani jego, ani niczyje inne wmawianie, że jest wręcz przeciwnie, nic na to nie pomoże.

Zarzuca się Grossowi, że pragnie napiętnować Polaków piętnem antysemitów współodpowiedzialnych za Holocaust. W jaki sposób można kogokolwiek obarczyć metafizycznym piętnem za jakikolwiek czyn, którego nie popełnił? 



Poza tym, takie piętno istnieje tylko o tyle, o ile napiętnowany się do niego poczuwa. Słyszał kto kiedy o piętnie na czole każdego Hiszpana z powodu wytłuczenia Azteków przez hiszpańskich conquistadores  albo o piętnie ludobójstwa Ormian w 1915 roku, jakie nie daje spać każdemu Turkowi? Ja też nie słyszalem.



Mechanizm piętnowania można naturalnie  zaprząc do promocji czegokolwiek - od winy Polaków za Holocaust do sprzedaży kiepskich hamburgerów. Ale to nie znaczy, że każdy musi się tym przejmować.



 Znam ten mechanizm piętnowania z Australii, gdzie istnieje nurt opinii, który chciałby obarczyć mnie (i każdego białego) osobistą odpowiedzialnością za kolonizację Australii w XVIII wieku przez Anglików, na skutek czego nastąpiła zagłada lub degrengolada australijskich Aborygenów.

W konsekwencji mojej niewątpliwej winy, mówią zwolennicy tej szkoły, ja powinienem australijskim Aborygenom ich smutne historyczne przejścia wynagrodzić, wypłacić im nawiązki, oraz serdecznie ich przeprosić za to, że będąc białym, ośmielam się mieszkać w Australii. Ale ten pogląd można mi wmawiać dowolnie długo, a ja w swoją współodpowiedzialność za smutną kondycję Aborygenów i tak nie uwierzę. Mogę w każdym sądzie, na każde życzenie udowodnić, że osobiście nic nie mialem wspólnego z czynami popełnionymi grubo przed moim urodzeniem przez nieznane mi osoby trzecie.



Dlaczego zatem rodaków moich tak oburza i rani, że ktoś chciałby bezpodstawnie przyłatać im część odpowiedzialności za Holocaust? Na złodzieju czapka gore?



Może i gore ta czapka, skoro my tyleż chętnie co i głupio tłumaczymy, że było tak, że mieszkanie po zamordowanym Żydzie to był tak ładnie przez nas nazwany "pustostan", który każdy kto chciał, mógł sobie wziąć na wlasność i mieszkać w nim, więc nie ma potrzeby przejmować się, że to mieszkanie mogło mieć jakiegoś prawnego właściciela, a ten właściciel spadkobierców, zwłaszcza że właściciele to byli Żydzi, a wszak Polacy przecież też cierpieli etc. ...



Gorejąca czapka to jest jednak drugorzędny detal. Moja ogólniejsza hipoteza jest taka, że bezsensowna piana na polskich ustach bierze sie z megalomanii. 


Bo my byśmy chcieli, by Polska z powodu swoich strat w II wojnie (i wcześniej z rąk zaborców) miała u całej reszty świata status Pierwszej Ofiary, białej lilii, natchnienia narodów. To nam kiepsko wychodzi, bo wizerunek polskiego Chrystusa Narodów to nie jest opis rzeczy istniejącej realnie, tylko gorączkowa wizja suchotniczych poetów romantycznych, zajmujących się propagandą narodową w XIX wieku ku pokrzepieniu serc. Polskich serc naturalnie, bo poza Polakami tych wieszczów znają w świecie tylko nieliczni literaturoznawcy, a wszyscy poza Polakami mają do ich poezji taki sam stosunek, jak Polacy do dzieł narodowych poetów Estonii, czyli żaden.

 

No tak, cholera, ale nam spać nie daje, że Żydom promocja ich wizerunku ofiary wychodzi. A nam nie wychodzi, znaczy krzywda. No i w tym momencie lud polski diabli biorą, że Żydom wychodzi, a nam nie, i już by wielu członków tego ludu było gotowych lecieć rżnąć i palić, albo przynajmniej do prokuratury z doniesieniem -  że Żydzi się oszukańczo podają za naród wybrany, podczas kiedy każdy wie, że jedynym możliwym narodem wybranym są Polacy, a zatem popełnione zostało przestępstwo oszustwa, które należy ukarać.


Czy Polacy mogą się wybić na odrobinę dystansu do siebie samych? 

Bo dla znakomitej większości obserwatorów z zewnątrz, ściganie z urzędu "pomówienia narodu" nie jest wzniosłe, jest śmieszne.